22 สค.54

ที่คุณนายวิภาเคยซื้อให้ กระโปรงสีฟ้าเข้ม ลายดอกเล็กๆจุดๆ, กระเป๋าสะพานใบเล็ก ๆ ตอนคุณนายวิภาไปเที่ยวพม่า, เสื้อแจ็คเก็ตสีม่วงแดง (เปลือกองุ่นแดง)
*
คุณนายวิภาเคยให้ I Pop ขี่มอเตอร์ไซค์คาวาซากิคันใหญ่ (รถผู้ชาย) ไปส่งที่ พาณิชย์สีลม 1 ครั้ง
*
ไม่เคยได้นั่งรถมอเตอร์ไซค์ ของลูกชายคนเล็กเขา เวลาขี่ไปเรียนที่บพิตภิมุข สวนพลู ไอ้เรานั่งรถสองแถว ถ้าเลิกเรียนค่ำ เราก็เดินกลับทุกครั้ง
*
บางทีถ้ามะพร้าวขูดไม่พอขาย คุณนายวิภาก็ใช้ให้เราเดินไปซื้อที่ตลาดศาลาแดง จะมีบ้านนหนึ่ง เจ้เขาขายมะพร้าวขูดอย่างเดียว แล้วหิ้วกลับมาบ้าน พวกมึงเคยไปซื้อหรือเปล่า
*
ซื้อโต๊ะวางคอมพิวเตอร์มา 2,400 บาท I pop มันขอซื้อต่อครึ่งราคา ให้เงิน 1,200 บาท เราก็ยอมขายให้มัน
*

20 สค.54 สมบัติชิ้นสุดท้าย / กลับไปบ้านที่ดินแดง คราวที่แล้ว

ที่ไปทวงมาได้ ก็คือ จี้ที่ซาโกวให้  กับได้สร้อยคอทอง 1 สลึงของอาผอ
เงินค่าเสียหาย 10,000 บาท ค่าเช่าของป๊า (ที่มันไม่อยากให้ 2,000)
บ้านและที่ดินเป็นล้านสองล้าน คุณนายวิภาไม่เอามาคิด ค่าเช่าก็พูดว่า "ต้องใช้ ต้องจ่าย ต้องซ่อม ต้องจ่ายค่าภาษี" ไม่เอามาคิด กันออกไป
แต่ของเรา ค่ารถไปกำแพง ทุกบาททุกสตางค์ คุณนายวิภาเอามาคิด เอามาพูดรวมทุกบาททุกสตางค์
ด่าได้ทุกเรื่อง เลวทุกเรื่อง ไม่มีอะไรดีในความคิดของคนเป็นแม่อย่างคุณนายวิภาเลย...
*
ตอนนี้สร้อยทองกับจี้ (ทอง90) เจ้าของร้านใจดี บอก จี้ถ้าเป็นทอง (ให้ราคาทองคำเลย)
ได้เงิน 5,000+3,000 เป็น 8,000 ต้องจ่ายค่าฝากทอง เดือนละ 160 บาท ทุกวันที่ 8
เล่าให้เขาฟัง..เขาบอก "น่าจะขอแบ่งได้นะ" / "เขาไม่ให้" / "ก็ค่อย ๆ นะ ใจเย็น ๆ"
*
พี่นวลบอกว่า "กว่าเขาจะเลี้ยงเราได้จนโตขนาดนี้ก็หมดไปเยอะเลยนะ บางทีเขาอาจจะหวังดีกับปูก็ได้..อย่าทิฐิ ยอม ๆ เขาบ้าง"
โห...ถ้าคำพูด การกระทำ สีหน้า หน้าตา คำพูด..แบบนี้ แสดงออกถึงความรัก ความเมตตา ความหวังดีแล้วล่ะก็....แม่คนอื่นบนโลกนี้ คงจะต้องเป็นแม่ที่เลวมาก หวังร้าย ชอบให้ลูกตกระกำลำบาก..ถ้าตายได้ยิ่งดี...ส่วนคุณนายวิภาเป็นแม่ที่ประเสริฐ เลิศล้ำ...ต้องการให้เรามีรายได้ วันละ 200 ก็พอกินแล้ว...."
*
คุณนายวิภาเคยพูด "มึงไม่ต้องมาเลี้ยงกู ไม่ต้องมาให้เงินกู ..ขออย่างเดียว ...อย่ามาเอาเงินของกูก็แล้วกัน" สาธุ สาธุ สาธุ
*

มีจดหมาย

2 เดือน ไม่มีจดหมายจาก Lotus หรือ Verasu น่าจะมาทุกเดือน คนเปิดตู้จดหมายคงจะเอาทิ้งไปแล้ว..
แต่ถ้าเป็นจดหมายคูปองส่วนลดให้คุณพิมพา สุพรรณโกมุท มันคงเก็บไว้ให้คุณหนูหลิน
*
ตอนวูดดี้ ป.6 เราไปโรงเรียนนิธิฯ... I Pop มันไปหาครูประจำชั้นที่ห้อง ไม่รู้ไปพูดอะไรแล้ว แล้วก็เดินลงมา เรานั่งอยู่ที่โต๊ะกินข้าวโรงอาหารโรงเรียน...มันมายืนด่า ด่า ด่า ด่า...ตะโกนเสียงดังลั่น ผู้คนก็มอง.เราก็นั่งเฉย ไม่ตอบโต้มันสักคำ...ต้องทำเหมือนมันไม่มีตัวตนอยู่...มันคงรู้สึกตัว ว่า "บ้า" มันก็เลิกด่า แล้วก็เดินไปเอง...
*
ตอนกลับมาจากเลี้ยงน้อง Poom มันพูด
"ทุกคนเขารักมึง พ่อแม่พี่น้องว่า ก็ยังดีกว่าไปให้คนอื่นดูถูก"
ที่บ้านดินแดง I Pop พูด "เช้า ๆ มึงก็ไปวิ่งออกกำลังกายที่สวนสันติภาพก็ได้ รักษาสุขภาพ"
(กูรู้ว่าความจริงพวกมึงไม่ได้เป็นคนใจดีอย่างปากหรอก...เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า
มันเป็นเหมือนนิสัยเลว ๆ ที่พวกมึงเคยเป็น ไอ้ตอแหล)

*

 

08/08/2011

จำได้สมัยเด็ก ๆ (น่าจะยังเล็กอยู่) ม๊าพาไปตลาดคลองเตยไปซื้อไก่ไหว้เจ้า
ไปถึงก็เลือกไก่ในสุ่ม คนขายก็จับขา 2 ข้าง ห้อยไป เชือดคอ จุ่มน้ำร้อน ถอนขน
ใส่ถุงเอากลับบ้าน แจ๋จะเป็นคนถอนขนให้สะอาดล้างอีกทีนึง
*
โตหน่อย ม๊าก็พาขึ้นรถเมล์ไปลงเยาวราช ข้ามซอย CASIO จะมีร้านขายไก่ ก็เหมือนกัน
จะมีไก่เยอะแยะในสุ่ม ซื้อเสร็จก็ช่วยหิ้วกลับบ้าน
*
ไหว้อากง อาม่า ก็จะมีทอดหอยจ๊อ ...แต่ด้วยความที่ทอดไม่เป็น ใส่น้ำมันน้อย
ก็จะเหลืองเฉพาะรอยตัด ส่วนฟองเต้าตู้ ไม่กรอบ (ของทอดจริง ๆ ต้องน้ำมันท่วม)
ไฟอ่อนด้วย ก็อมน้ำมันนิดหน่อย..แต่กินกันหมดแหละ
*
พวกมึงเคยไปมั้ย ซื้อไก่ไหว้เจ้าน่ะ
*

5 สค.54 (ไปเอาเงิน 31 กค.54)

คุณนายแม่วิภาพูด "เตี่ยมึงเขาบอก ให้มึงใช้เดือนละพันก็พอ ...I ป๊อปบอกว่า เดือนละพันจะไปพอใช้อะไร ให้ไอ้ปูไปเดือนละ 2 พันแล้วกัน"
"โอ้โห...ทำไม I (Sas) ป๊อป มันช่างใจดีขนาดนี้ นี่ฐานกรุณาเลยนะเนี่ยให้ใช้เดือนละตั้ง 2 พัน
*
"คนเช่าห้องมีแค่ 10 กว่าห้องแค่นั้น ค่าซ่อมบ้าน จ่ายค่าภาษีก็หมดแล้ว"
(จริงเหรอ...แม่งซ่อมกันทั้งปีทั้งชาติเลยเหรอ...เป็นคนดีจริง ๆ จ่ายค่าภาษีก็หมด...ไม่มีค่าเช่าเหลือ)
*
ร้านก๋วยเตี๋ยวเป็ด (เช่าห้องอยู่อาศัยนอนด้วย) ร้านส้มตำ ปากซอยประชาร่วมใจ 43 (2 เจ้า ไม่รู้ค่าเช่าเท่าไหร่)
*
ค่าเช่าห้อง ถ้า 10 กว่าห้อง ตีซะ 15 ห้อง ห้องละ 1,500 (รวมค่าน้ำค่าไฟ) น่าจะได้ประมาณ 22,500 บาท
ถ้าแค่ 10 ห้อง ก็ 15,000 (อย่างต่ำ ๆ เลย) ให้กูเดือนละตั้ง 2 พัน พวกมันครอบครัวใช้ 13,000
*
ตอนโน้น คุณนายวิภาถาม "จะมาเก็บค่าเช่าที่สีลมมั้ย"
"ไม่เอาหรอก" จะเอาได้ยังไง ในเมื่อคุณสุชาติ สุพรรณโกมุท เขาทำหน้าที่นี้อยู่ เป็นรายได้ของเขา
เราก็ไม่กล้าแย่งหรอก เขามีลูกมีเมียต้องเลี้ยง
*
กูไม่อยู่แย่งที่ทำมาหากิน 3-4 ปี พวกมึงเหนื่อยเหรอ ทำกันเอง มีเงินมีรายได้ ไม่ได้ให้กูสักบาท
เป็นของพวกมึงทั้งน้าน ....
*
แต่พอได้ของมีราคา...(ทั้งบ้านและที่ดิน) ก็ดัดจริตทำเป็นมีน้ำใจ ยกให้ขายของชำ โชห่วยให้...
ถุย...เหลือเดนจากที่พวกมึงไม่เอา...มันเหนื่อยนี่...ถ้างานสบาย เงินดี พวกมึงจะไม่เอาไว้เองเหรอ
ไอเดียคุณนายแม่วิภานี่ ยอดเยี่ยมจริง ๆ เลย
*
แจ๋บอก "ขายผักจะยกให้ไอ้แตงกับผัวมันขาย ส่วนโชห่วยแม่เอ็งจะขายเอง เอ็งมาขายโชห่วยมั้ยละ ไม่ต้องกลัวเหนื่อย ไม่เหนื่อยหรอก"
"เชอะ คนอย่างกูน่ะเหรอ กลัวเหนื่อย ช่วยขายมาตั้งแต่เด็ก จับมาหมดทุกอย่าแล้ว เคยบ่นว่าเหนื่อยมั้ย...ช่วยทำมาหากินตั้งแต่เด็ก ไม่สมควรได้อะไรเลย ก็ต้องสมควรตาย ...พวกแม่งแทบจะไม่ได้ทำอะไร กลับได้ไปกันจนหมด"
"ก็มึงบอก ไม่เอาไง"
"งั้นเหรอ งั้นก็ถือว่ากูปากไม่ดีเอง ไม่ได้ก็ไม่เอา"
*
"ถ้าพวกมันไม่จ่ายค่าเสียหาย กูจะเผาบ้านที่พวกมันอยู่...กูจะจุดธูปแช่งให้พวกแม่งตายทั้งครอบครัว (ซ้ำ ๆ ๆ ๆ "
"ตารางมีเอาไว้ขังหมาหรอก"
"กลัวอะไรกับตาราง ดีสิ..มีข้าวกินฟรี มีที่นอนฟรี"
(สงสัยกลัวลูกชายสุดที่รักจะโดนแช่งตาย...เลยจำใจจ่ายค่าเสียหายให้...ตอนแรกบอก "ฝันไปเถอะ")
*

5 สค.54 ความดีของ E Dog เยาพันธ์...ไม่มีที่สิ้นสุด ทั้งที่ม๊าขายของอยู่สีลมคนเดียว งก งก งก แต่มันกระแดดัดจริตไปทำบุญ 9 วัด

"ไอ้โน่ ไฟดวงไหนไม่ใช่ก็ปิดมั่ง รู้มั้ยค่าไฟเดือนนี้เท่าไหร่" (น้ำเสียงดัดจริต พูดเสียงดัง แสดงความมีอำนาจ)
(เราก็เซ๊อ เซ่อ ไม่รู้ว่า Edog เยาว..มาเอาโน่มาด่าประชดเรา ...กูเพิ่งกลับมาอยู่บ้านดินแดงได้วันแรก
*
มีเศษใยผ้าในถุงกรองเครื่องซักผ้า เราเอาออกมาทิ้งลงบนพื้น อยากรู้ว่า Edog เยาวมันเป็นคนดี สะอาดจริงเหรอ...ปรากฏว่า..ไม่รู้ว่า Eโรคจิตคนไหน...หยิบเศษใยผ้าพวกนั้น ขึ้นมาวางบนโต๊ะที่วูดี้ดีโน่ ใช้กินข้าว
*
มีป้ายติดกระเป๋าเดินทางเครื่องบิน BKK ป้ายาว ๆ สีขาว ตกอยู่ที่พื้นครัว เป็นเดือนแล้ว มันก็อยู่อย่างนั้น มีอยู่วันหนึ่ง ...ป้ายนั้นมันลอยขึ้นไปอยู่ในอ่างล้างชาม ซิงค์ได้อย่างไร...เราก็หยิบทิ้งลงพื้นอย่างเดิม
*
มีคนลอกปากท่องระบายน้ำในครัว เสร็จแล้วใส่ถุงพลาสติก แต่ไม่เอาไปทิ้ง เศษดำ ๆ เหม็น ๆ อยู่ในถุงเปิดปากถุงเอาไว้ แขวนบนอ่างล้างชาม เราก็ต้องผูกปากถุงแล้วเอาไปทิ้งถังขยะหน้าบ้าน...นี่น่ะเหรอ คนดี คนสะอาด (ดีแต่เปลือก)
*
วันหนึ่ง วูดดี้กลับบ้านค่ำ 2 ทุ่มแล้วยังไม่กลับ
ให้โน่โทร.หาแม่ บอกแม่ แม่มันก็เป็นห่วง โทร.กลับมา
I Pop กับ Edog เยาวพันธ์ (สงสัยผีเข้า) ด่าสาวแม่วูดดี้ "มันบ้า แม่งบ้า ฯลฯ" ตะโกนด่าดังลั่น
*
มีเศษกระดาษทิชชู สีส้ม (สีนี้ ป้อมให้อยู่) ตกอยู่ที่พื้น
ไม่รู้ Eโรคจิตคนไหน หยิบเศษทิชชู 2-3 ที่หล่นพื้น ใส่ในถ้วยมีหู เมลามีน ที่เด็ก ๆ ใช้ใส่น้ำดื่ม
ดูซิ มัน เหีย ไม้โท...ขนาดไหน...มันคิดว่าความชั่วไม่รั่วออกนอกบ้าน
ใคร ๆ ก็พูดว่าพวกมันดี
*
ปีกไก่เหลือจากที่พวกมันกับน้องสาวของ Edog เยาว เหลือ 1 ปีก มันก็วางบนตะแกรงในตู้เย็นอย่างนั้นเลย ไม่ใส่ถ้วย เราก็เอาถ้วยมาใส่...อยู่อย่างนั้น (บอกเด็กว่าอย่าไปกินมันเลย)  วันหนึ่ง ถ้วยที่ใส่ปีกไก่(เหลือเดน) ไปทิ้งเหลือถ้วยเปล่าในตู้เย็น วันต่อมาถ้วยนั้นก็มาอยู่ในตู้กับข้าว (ไม่ได้ล้างเก็บ) เราเลยหยิบถ้วยตาไก่นั้น ใส่ถุงทุบทิ้งเสียเลยดีกว่า Eเลว
*
วันหนึ่งเดินลงมา ลูกสาวมันร้องไห้อยู่
Edog เยาวพันธ์ ตะโกนด่าลูกมันดังลั่น "มึงจะร้องทำไมฮ้า มึงจะร้องทำไม" เสียงดัง มีอำนาจ เคียดแค้น
*
วันหนึ่งเดินลงมา Edogเยาวพันธ์ ได้ยินเสียงรองเท้าเราดินลงมา (เดินมันกำลังกวาดอยู่หน้าห้องมัน)
มันเอาตัวมันไปแอบในห้องชั้น3 แล้วเอาไม้กวาด กวาดขี้ฝุ่นหน้าห้องออกมา กวาดอย่างแรง ไอ้เราก็กลั้นหายใจ..ไม่เอาฝุ่นชั่วของพวกมัน รีบเดินลง ไม่อยากหาเรื่องมัน...ตัวเล็ก แต่....ใหญ่มาก...
*
อ้อ เราเอาที่ตากผ้าไปตากที่ระเบียงหน้าห้องวูดดี้ชั้น 3 มีเสื้อตากอยู่ 1 ตัว
อีนี่กลับมาจากสีลม ไม่รู้เป็นโรคจิตหรือเปล่า...เกะกะมันขนาดไหน ชอบดันไปแอบ ๆ ริมกำแพงปูน ทุกที เป็นอย่างนี้หลายครั้ง จนทนไม่ได้ (เราก็ไม่ได้ตั้งกลางพื้นที่ตรงกลาง) กระแทกใส่มัน แม่งทำเป็นหงิม ๆ ไอ้ผัวชั่วของมันก็ออกมาด่า...เลยเลิกตากชั้น3 ตากในห้องชั้น2นั่นแหละ ไม่แห้งก็ชั่งมัน
*
วันหนึ่งเดินลงมา "จนไม่มีจะแดกแล้วยังยิ่งอีก" มันดูละครทีวีอยู่
ไม่รู้ว่ามันพูดกระแทก...
*
Edog เยาวพันธ์ใช้ให้โน่ไปกรอกน้ำชั้นล่าง พูด "ทำงานมั่ง ทำงานมั่ง" (โดนมันด่ากระแทกให้อีกแล้ว ไม่รู้ตัว)
พวกมันใช้ให้เด็ก เอาขยะของพวกมันไปทิ้งหน้าบ้าน อีสานสันดานไพร่ (คงมีคนเดียวในโลกนี้) ...ทำเองแต่ไม่ทิ้งเอง...ลูกเขามีแม่...แม่ของEdogเยาว์ ก็ไม่สั่งไม่สอน...
*
คุณนายวิภาพูด "เดือนนี้ค่าไฟ 3 พัน" (กลับมาอยู่บ้านดินแดงได้ 2 เดือน)
กูใช้แค่พัดลม 1 ตัว ไฟนีออน 1 ดวง เปิดทั้งทั้งคืนจะเท่ากับพวกมันเปิดแอร์นอน 1 คืนมั้ย
หน้าร้อนพวกมันเปิดแอร์นอนทุกวัน วันอาทิตย์วันหยุด(ทำงาน)ของพวกมัน ทำเหมือนทำงาน office เลย
เปิดแอร์ยัน 7 โมง 8 โมง...นี่นอนอย่างมีความสุขบนมรดกบ้านและที่ดินที่ ปากซอยประชาร่วมใจ 43 ก็คงไม่แคล้วเปิดแอร์นอนเหมือนกันแหละ
*
นึกอะไรออก เดี๋ยวมาเขียนต่อ ถ้ากูยังไม่ตาย
*
อีนาง..ดัดจริต..กระป๋องเหล็กใส่หมูหยอง (ของเก่าของแก่) มีหูหิ้ว ม๊าเขาใส่เอกสารของของเขา EDog ก็ดัดจริตเอารองเท้าไปวางบนกระป๋อง วางบนพื้นไม่เป็น (เดี๋ยวจะหยิบยาก)
*
ป้อมหรือแฟนเขาทำน้ำยาปรับผ้านุ่มหกบนเตียงไม้นั่ง มีคนเขียน "หัดเช็ดซะบ้าง" น่าจะลายมีของ EDog ไม่ใช่ลายมือไอ้ป๊อป (ตอนแรกเราก็คิดว่าจะเช็ด เดี๋ยวลงมาอีกที ก่อนที่มันจะเอากระดาษแผ่นนี้มาแปะ"
แต่เราตั้งใจจะเช็ดอยู่แล้ว ก็เช็ดให้สะอาด ไม่ให้ลื่นเหนียว ทิชชู แล้วฉีดน้ำเช็ดด้วยทิชชูให้สะอาด
เขียนด่ากลับไป อะไรบ้างจำไม่ได้แล้ว...(พวกมึงสะอาดแค่ไหนกันเชียว สะอาดแต่เปลือก แต่จิตใจ สกปกโสโครก ทำบุญ 9 วัด (ดัดจริตกลับบ้านนอกไปหลายวัน ปล่อยให้แม่ของผัวมันขายของ งก งก งก)
ทำบุญ 9 วัด แต่แย่งผัวชาวบ้านมาทำผัวตัวเอง..E หน้าด้าน
..ต้นงิ้วกระทะทองแดง เอาหอกแหลมแทงทุกวัน ทุกวัน...
*

5 สค.54

ทำงาน office วันหยุดมั้ง ป๊าเรียกให้ไปตลาดด้วย ก็ไป ป๊าขับรถตู้ไป
ไม่เคยเห็นลูกชายไปด้วยเลย..
วันที่เขาเทพื้นในซอย เราก็หิ้วตระกร้าผัก ตะกร้าหมู จากปากซอย(หมอชูช่วง)ไปบ้าน เดินไปกลับตั้งหลายเที่ยว...ไม่เคยบ่นสักคำ
*
วันนั้น ผู้หญิงคนนั้น หยิบสติ๊กเกอร์แต่งรถมอเตอร์ไซค์ของ I POP ไป เราเห็นเราก็บอก IPop เรียกเอาสติ๊กเกอร์พวกนั้นคืนมาได้...มันยังพูด "ผู้หญิงคนนี้เคยโดยข่มขืน" มึงเป็นผู้ชาย พูดอย่างนี้ แม่งไม่เป็นสุภาพบุรุษเอาเสียเลย...วันนี้มึงมีลูกสาวแล้ว ระวังให้ดีแล้วกัน อยู่ในทำเลอย่างนั้น..ไม่แคล้วเหมือนกันหร๊อก..EDogเยาวพันธ์ก็ไม่แคล้วหรอก เดี๋ยวก็คงเอาผัว (หนุ่ม) แถวนั้น ฟันธง(ให้ขาดยังได้เลย)
*
เราอยู่หน้าบ้าน...ขนาดป๊า..ไอ้หนุ่มแถวบ้านพูด "เดี๋ยวเปิดกระโปรง (รถ) อะไรทำนองเนี่ย" ป๊ายังวิ่งไล่เตะไอ้หมอนั่นซะเหนื่อย (เขาหนีไปได้ รอดตาย)
*
 I POP ไม่รู้นี่ ว่ามึงอยากให้รถมอเตอร์ไซค์ ยามาฮ่าสีแดง หาย
ถ้ารู้ กูจะไม่ขยับรถ (ล็อคคอ)ด้วย  เอาเข้าบ้านดินแดงให้มึง
แน่ใจเหรอ ว่าถ้ารถหายแล้ว ประกันเขาจะจ่าย...ไอ้ขี้โกง
*
กูไม่ได้ทวงบุญคุณพวกมึงหรอก เพราะพวกมึงไม่ได้ถูกสอนให้สำนึกบุญคุณคน แม้แต่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ
ผลประโยชน์คำเดียวเท่านั้น...ที่ซึมซับ รับอิทธิพลจากคุณนายแม่วิภามาเต็ม ๆ
*
จำได้สมัยเด็ก ๆ คุณม๊าไปธนาคารกสิกรไทย สำนักงานใหญ่ (สมัยนั้น) พาเราไปเป็นเพื่อน
ไปเปิดเช่าตู้นิรภัย เอาโฉนดที่ดินและของมีค่าไปเก็บที่นั่น ค่าเช่าตู้ปีละ300บาทมั้ง
วันนั้นก็คงไปเอาทองที่อาผอให้เราพร้อมพระเลี่ยมทอง 1 สลึง ที่นั่น
*
คุณนายแม่วิภา สมัยโน้น ชอบด่าว่า "พี่เตี้ย" ขายส้มตำ ลาบน้ำตก (นอนใต้โต๊ะที่ขายของ) เขาก็ซื้อของร้านเราตลอด ก็ไปด่าเขา "ไอ้เหี้ย ไอ้สัตว์ ฯลฯ" จนวันหนึ่ง เขาคงทนไม่ได้ เราเดินออกจากบ้านมาได้ยินเสียงพี่เตี้ย ตะโกนด่ากลับไปดังลั่น "ทนไม่ไหวแล้วโว้ย ด่าอยู่ได้ ฯลฯ ...(จำไม่ได้แล้ว)" เป็นมาตั้งแต่สาวยันแก่จนป่านนี้ ยังชอบด่าลูกค้า เขามาซื้อของ เขาไม่ได้มาขอ เขาเอาเงินมาให้ อย่างพี่ส้มก็ไป่เขา "เสียวพั้วๆๆ" สงสัยว่าสักวันก็คงจะต้องโดนลูกค้าด่ากลับมาเหมือนกันอีกนั่นแหละ ฟันธง(ให้ขาด)
*
ไปบ้านซ่อแม่เจี๊ยบ ก็ชอบไปพูดเรื่อง "มรดก" ว่าต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้
เรื่องของครอบครัวเขา เขารู้ดีว่า สมบัติอะไรของใคร ใครควรได้รับอะไร เท่าไหร่
เขามีสมอง เขาคิดเองได้ คุณนายแม่วิภา ชอบไปพูด คนนั้นต้องให้นั้นให้นี่
อย่างเจี๊ยบ เขาก็รุ่นหลาน (ลูกก๊อชุ้น) ลูกสาว เขายังได้ที่ดินไม่ใช่เหรอ ทั้งที่ก๊อชุ้นเขาตายเพราะถูกยิงแย่งรถสิบล้อ...ตั้งหลายสิบปีแล้ว...เขาไม่ได้สั่งอะไร ลูกสาวเขายังได้เลย
แซ่คิ้ว...ให้มรดก เงินทอง ให้กุ้งลูกสาวคนเดียวไปทำมาหากิน..
*
หรือว่าคุณนายวิภา ตอนสมัยแยกครอบครัวออกมา อากุ๊ง อาผอ ไม่ให้สมบัติ ไม่ได้ให้อะไรลูกสาวคนเล็กมาทำมาหากิน (ร่ำรวย มีเงิน มีทอง มีตึก...ก็ยกให้ลูกชาย 2 คน ...สมบัติ มรดก อากง อาม่า...ที่ให้ลูกชายนายสมศักดิ์ สุพรรณโกมุท พอตาย...เขาก็ยกให้ลูกชาย 2 คนของเขาเท่านั้นเหรอ...พวกมึงสามัญสำนึกมีกันบ้างมั้ย...กู ลูกสาว(น่าจะใช่)คนเดียวของเขา ไม่มีสมบัติ มรดก อะไรติดตัวเลย นอกจากเงิน 14,000 ทีวีเก่าเจ๊ง ดูไม่ได้ (ช๊อต) เครื่องเล่นดีวีดีเก่า
*
ขอให้พวกมึงจงเจริญ บนทรัพย์สิน มรดกของอากง อาม่า...ส่วนกูเป็นหมาข้างถนน
*
ยังสงสัยอยู่ เคยมีอยู่วัน คุณนายแม่วิภานั่งรถสามล้อไปกับแจ๋ เอาทองไปขาย รู้สึกว่าตอนนั้นราคาจะขึ้น
*

ไอ้กู๊บ้า มันบ่นอะไรเต็มไปหมดเลย

ดีใจด้วยเว้ย..ไอ้คุณสุชาติที่มึงเข้ามาดู
แน่จริง..มึงด่ากูสิ.."ไอ้เหี้ย ไอ้สัตว์ ไอ้กวนตีน"
*
"วู้ดดี้กำลังเล่นคอมอยู่ ป๊าเข้ามาเปิดคอมดู ไอ้กู๊บ้ามันบ่นอะไรเต็มไปหมดเลย...."
*
คุณนายวิภาพูด "40 กว่าแล้วยังต้องเลี้ยง"
(ไอ้ตอนที่กูไประหกระเหเร่รอน เป็นวนิพกพเนจร...3-4 ปี ไม่เห็นมีใครตามกลับมา
ไม่เห็นมีใครส่งเงินไปให้ใช้แม้แต่สลึงเดียว...4ปีกลับมาก็อยู่ห้องเก็บของชั้น2 (สกปก รกรุงรัง..เอาของออกไปบางส่วน..ที่เหลืออยากมีที่นอนก็จัดการเอาเอง...ย้ายหนี EDog เยาพันธ์ไปอยู่ดาดฟ้า กูก็ต้องอยู่อย่างนั้น...แต่คุณหนูหลิน พิมพา สุพรรณโกมุท ให้อยู่ห้องอย่างดีชัน4 หลาน(นอกไส้)แสนรัก แสนน่าสงสาร ตอนนี้ไปมุดหัวอยู่รูไหน ทำไมไม่มาช่วยอาอึ้มที่แสนดีขายโชห่วย...เขาให้ยืมเงินส่งเรียนจนจบปริญญาโท..)
*
"โห..ตู้เย็นใช้มา 20 30 ปีแล้ว เก่า...ให้ฟรี เขายังไม่เอาเลย..เชอะ จะซื้อใหม่..
มีเก่า ๆ เยอะแยะ อยากได้..อันไหนเอาไป กูยกให้"
(สงสัยจะทำเหมือนวิทยุ ตอนที่ก่อนไปเกาะเสม็ดไปขอเงินซื้อวิทยุจะฟังซีดี
เขาเอาวิทยุเครื่องเก่าให้..ฝาปิดไม่ได้ เอาพลาสเตอร์ติดฝา..(เขามองเหมือนเราปัญญาอ่อน ปิดพลาสเตอร์ไม่เป็น) เวลาฟังใส่แผ่นแล้วต้องหาหนังสือหนักๆ ทับไว้ ในที่สุดฟังไม่กี่ทีก็ฟังไม่ได้ เจ๊ง
วันหลังไป..คุณนายวิภาเขาซื้อยี่ห้อ "ฟิลลิปส์" เครื่องใหม่เอี่ยมมาใช้
ตอนโน้นเขาบอกถาม "จะซื้อตู้เย็นเครื่องเล็ก ๆ ไว้แช่น้ำกิน เอามั้ย" / "ไม่เอา"
*
"Iวิ มันเป็นใครมาจากไหน ไม่เคยทำมาหากินเลี้ยงคนในครอบครัวนี้ ยกตู้เย็นให้มันไป..
ตอนนี้กูจะเอาตู้เย็นไปทำมาหากิน แช่ของ..จะซื้อเครื่องใหม่ จะเอาเงิน 6 พัน"
(เอาของเก่าไป...)
*
ต่อไปอย่าได้พูดอีก "40 แล้วยังต้องเลี้ยง"
วันนี้ไปทวงสมบัติเก่าคืน
"จี้ที่ซาโกวให้ 1 อัน"
"สร้อยคอทองคำ พระเลี่ยมทององค์เล็ก ๆ1องค์ คงประมาณ 1 สลึง"
*
เงินค่าเช่า 2 พันของป๊า
"แจ๋บอกแล้วให้เอ็งมาดูเตี่ยเอ็ง เอ็งก็ไม่เชื่อ"
"อ้าวที่ไปอยู่กับป๊า 2 เดือนนั่นยังไม่พออีกเหรอ..นอนห้องกระจก เตียงไม้พับ ฯลฯ"
คุณนายวิภาพูดทันที
"ไปอยู่กับมัน มันยังต้องเลี้ยง" (เลี้ยงเหรอ ตื่นมากวาดบ้าน อุ่นกับข้าว หุงข้าว จัดของ นอกจากเข้าห้องน้ำแล้ว ไปซื้อของที่ตลาดมีนบุรี..ก็อยู่ที่ในล็อคตลอด ไม่ได้แอบไปนอนในห้องกระจกเลย)
(ขอบคุณที่กรุณาบอก จะความจริงหรือความแต่งของนิสัยตอแหลทีมนี้ก็ไม่สนใจหรอก)
"งั้นก็ดีแล้ว..ที่กูออกมา"
*
สรุป
จี้ล้อมพลอยคล้ายทับทิม (เป็นเศษพลอย กับเศษหยก) ทองดูจะแข็งๆ
สร้อยคอทองคำ 1 สลึงพร้อมพระเลี่ยมทององค์เล็ก 1 เส้น
เงินสด 2 พัน
เรียกค่าเสียหายจากที่ไอ้คุณสุชาติ มันโยนเครื่องกรองน้ำแร่ 13,500 กับหม้อหุงข้าวใหม่ 500
คิดค่าเสียหาย 10,000 บาท
"จะเรียกกี่แสนกี่ล้าน เรียกมาเลย"
*
มีสมุดจดเล่มเล็ก ๆ "เขียนด้วย"/ "ได้สิ" (รู้อยู่แล้วว่าต้องเขียน)
"กูจะไม่กลับมายุ่งกับพวกมึงอีกตลอดชีวิต"
"ได้รับเงินค่าเช่า 2 พันบาท"
"จี้ที่ซาโกวให้ 1 อัน"
"ค่าเสียหาย เงินสด 10,00 บาท"
สรุป...ไม่ได้เอาทรัพย์สมบัติ ค่าเช่าของคุณนายวิภามาแม้แต่บาทเดียว
ไม่ได้ให้ค่ารถมาด้วย วันที่ไปเลือกตั้ง ขอค่ารถ "ให้มา 100"
../../... 2,000
.../.../... 5,000
.../.../... 2,000
จดหมดทุกบาททุกสตางค์ (เอแล้วคุณหนูหลินที่คุณนายวิภาพูดว่า "ญาติที่เมืองจีนเขาส่งเงินมาให้เรียนน่ะ...กับที่มีคนพูดว่า "แม่เอ็งให้เงินหลินยืมไปเรียนจนจบปริญญาโท..ตกลงอันไหนคือความจริง" จดไว้หรือเปล่า เขาเอามาคืนสักสลึงหรือยัง..)
*
แจ๋พูด "เอาเลขที่บัญชีมา เดี๋ยวจะโอนเงินให้"
"ก็ดี ไม่อยากนั่งรถมาเสียค่ารถทีละ 300 บาท....อ้อ..ถ้าโอนเงินให้ จะหักค่ารถเป็นค่าใช้จ่าย 300 บาทก็ได้นะ" (เดี๋ยวจะหาว่ากูใจเค็ม ใจแคบเหมือนพวกมึง)
*เงินสด 14,000 บาท
ทีวีเก่า 1 เครื่อง (14นิ้ว ดูไม่ได้แล้ว ช็อต)
*
"คนไหนพูดว่ากูเขียนหวยเถื่อน อีนรก...ฟ้ามีตา ฯลฯ (จำไม่ได้แล้ว)"
เขียนไม่เขียนไม่รู้ แต่วันที่ไป 31 กค.54 เห็น "อึ้มเต้าส่วน" ยื่นโพยกระดาษพับ ๆ ม้วนๆ ส่งใส่มือแจ๋" 1กำ
*
ฟ้ามีตา....
*
"พรุ่งนี้ ถ้ากูถูกรางวัลที่ 1 จะมึง 5 แสนเลย"