วันอาทิตย์ที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2554

5 ธค.54 เชื่อว่าป๊าไม่ได้พูดหรอก "ไม่ได้ยกสมบัติ มรดกอะไรให้นังปูแม้แต่ชิ้นเดียว"

เชื่อว่าป๊าต้องพูดว่า "ให้ไอ้ปูมันเยอะหน่อย อย่าให้มันลำบาก เล็ก ๆ มันช่วยทำมาหากินมาเยอะ"
*
แต่คุณนายวิภา พูดว่า "เตี่ยเอ็งเขาไม่ได้บอกว่าให้สมบัติอะไรเอ็ง แม้แต่ชิ้นเดียว"  / "ถ้ามึงอยากได้สมบัติ โน่น ไปเอากับอีดอกที่อยู่กับมันน่ะ เอาเงินเตี่ยมึงไป 3 แสนกว่าบาท"
*
"ผีกูก็ไม่กลัวนะโว้ย เตี่ยมึงตายไปแล้ว กูก็ไม่กลัวนะโว้ย จะบอกให้" คุณนายวิภา จงมีความสุข พูด..รู้แล้ว ก็ไม่เคยเห็นกลัวเขาตั้งแต่เขายังเป็นหนุ่ม ด่าเขาทุกวัน ไม่เรื่องอะไรที่คุณนายวิภา ไม่ด่าเขา...จนเราติดนิสัยแม่ บางทีก็ด่าพ่อไปด้วย... "ตอแหลเหมือนเตี่ยมัน" แปลกเนอะ..คุณนายแม่วิภาด่าเรา.. แต่ไม่เคยด่าเราว่า "ปากร้าย ใจร้ายเหมือนแม่มัน" เลย..สงสัยมีแต่ลูกชาย(เทวดา) 2 คน ที่นิสัยดี (ชอบด่า กลั่นแกล้งเรา น้องสาวมันแท้ๆ..แต่น้องสาวเทียมๆ คุณหนูหลิน พิมพา สุพรรณโกมุท ..ไอ้สุชาติ สุพรรณโกมุท โอ๋..ๆๆๆ ดูแลยังกับไข่ในหิน ประเคนให้ทุกอย่าง ขับรถเก๋ง Honda Jazz ไปรับไปส่งสารพัดที่ล่ะมั้ง แม้แต่ย้ายไปอยู่ที่ไหนของคุณหนูหลิน มันก็คงไม่ได้ขนใส่มอเตอร์ไซค์ย้ายที่ซุกหัวนอน เหมือนเราหรอก)
*
ฟ้ามีตา ฟ้ามีตา ฟ้ามีตา...ใครทำชั่ว ทำผิด คิดร้าย..สวรรค์ต้องลงโทษ นรกต้องการตัวพวกมัน ..อย่างแน่นอน
*

แม่ชอบด่าเวลาไปเดินโรบินสัน "เข้าห้าง ออกแห้ง"

แต่ทำไม่ได้ เพราะไม่มีทุน คุณนายวิภา จงมีความสุข เขาบังคับให้เป็นทาสขายโชห่วยให้เขาวีนละ 200 บาทเพื่อเฝ้าสมบัติ ..ไม่ให้ใครมาด่า..ส่วนลูกชาย (เทวดา) 2 คน ส่งขึ้นไปสวรรค์ครอบครองสมบัติ มรดก ของพ่อ ที่ปู่ยา อากง อาม่า สร้างมา เป็นของพวกนั้นหมด คุณนายวิภาพูด "เตี่ยเอ็งไม่ได้ยกสมบติ มรดกอะไรให้เอ็งแม้แต่ชิ้นเดียว" มีแต่พูด กว่าจะกระเด็นออกมาได้ ก็ผ่านไปเป็นเดือนเดือน..คุณนายวิภา "มึงจะเอามั้ย เงินในบัญชีเตี่ยเอ็ง 7,000 น่ะ" "ไม่เอาก็ต้องเอา ในเมื่อคุณนายวิภาพูดว่าพ่อไม่ได้ยกสมบัติ มรดกอะไรให้เราแม้แต่ชิ้นเดียว แต่ขอยืมเงิน 7,000 บาทก่อน"  / คุณนายวิภา ให้ยืมแต่โดยดี มีข้อแม้.. เอาบัตรประชาชนมา จะไปถ่ายเอกสาร 5 ชุด (พูดเท่านี้) เดี๋ยวจะไปโอนที่ เอ็งต้องไปด้วย...สุดท้าย เราต้องยอมเซ็น "ไม่ขอรับมรดก" ให้สุชาติ สุพรรณโกมุท จำนวน 4 ชุด เซ็นปิดบัญชีพ่อ อีก 1 ชุด เพื่อเงิน 7,000 บาท.. คิดว่าเป็นพี่น้องกันเขาคงแบ่งเงินสดให้เราทำทุนไปทำมาหากินบ้าง แต่ก็เปล่าเลย..3 คนแม่ลูก มีแต่รวมหัวกันด่า.."ให้มันทำมั่ง" (ทั้งที่เราช่วยพ่อแม่ทำมาหากินตั้งแต่เด็ก ตื่นตี3 นั่งรถไปตลาดวงเวียนใหญ่ตลาดสามย่าน ไม่เคยบ่น ไม่เคยปฏิเสธ ไม่เคยไม่สบาย แล้วไม่ไป) คุณนายวิภาไม่เคยพูดไม่เคยบอก ว่าไปเซ็น "ไม่ขอรับมรดก" พอถึงสำนักงานที่ดิน สุชาติ สุพรรณโกมุท (ผู้จัดการกองมรดก) เรียกให้ไปเซ็น ถึงได้รู้..ก็มีน้ำใจให้มันนะ จะโวยวายไม่เซ็น ไม่ยอม ก็คิดว่า "ช่างมัน" ไม่อยากให้พวกมันอับอายชาวบ้าน... ที่ไหนได้ มันฮุบกันไปหมด เพียงแค่อ้างคำว่า "พ่อไม่ได้ยกสมบติ มรดกอะไรให้เราแม้แต่ชิ้นเดียว" แม่วิภา ก็ให้ท้าย จะให้เราขายโชห่วยให้ตาย..ขู่อีก "ถ้าที่นี่กรมธนารักษ์เอาคืน มึงจะไม่มีกิน "เคยถาม "แล้วถ้าที่นี่ไล่ที่แล้ว เราจะไปอยู่ที่ไหน ทำมาหากินอะไร" ไม่มีคำตอบ.. ร้าน 7-11 108 Family Tops Foodland เขาขายโชห่วย มีแต่คนซื้อร้านห้องแอร์ที่พูดจากับลูกค้าดีดี ..บริการดีดี จะมีใครมาซื้อโชห่วยที่ร้านผัก ที่แม่ค้าปากจัด ชอบบ่นด่า ลูกค้า..โดยเฉพาะลูกสาว (คนเดียว) ของตัวเองที่ช่วยขายของ ยืนขายกับเขาตั้งแต่เปิดร้าน คนเป็นแม่จิกด่า ทั้ง ๆ ที่เราก็ทำงาน..น้องชายคนเล็ก "เปสเช่" ไม่เคยเลย แม้แต่จะล้างชามใบเดียว ลูกชายคนโต "สุชาติ สุพรรณโกมุท" ก็หนี ทิ้งให้แม่ไปซื้อของที่ตลาดวงเวียนใหญ่คนเดียว เดินคนเดียว พกเงินสด ไปขึ้นสามล้อไปตลาดคนเดียว แม่ก็ยังให้เงินเขาในทำทุนทำมาหากิน ซื้อ ตุ๊กตาตัวต่อ พวก model ไปขาย..คนมันไม่เคยขายของ(ตั้งแต่เด็ก) เกโรงเรียน ถูกส่งไปอยู่กับญาตที่ดาวคะนอง สุดท้ายส่งไปอยู่โรงเรียนประจำที่ศรีราชา โรงเรียนดาราสมุทร ทำมาค้าขายอะไรก็ไม่เป็น..คุณนายวิภา ยังเคยพูดเลย "มันขายของไม่ได้หรอก" ..ให้ลูกชายเขา 2 คนไปจนหมด..เป็นไปได้เหรอ ที่พวกมันพูด "ป๊ารักไอ้ปูมันคนเดียว" ทุกวัน ทุกคน ลูกค้าทุกคนเขาก็เห็น ไม่ว่าจะเป็น ป้าคนผอม ๆ ป้าคนที่ทำงาน ผมหยักศก 2 เจ้านี้มาเช้ากว่าเพื่อน พี่ป้อมเมียพี่ปื๊ด มาสายนิดนึง บางทีก็ให้ลูกน้องมาซื้อ..หมะขายกาแฟน แม่เฮียย้ง..คุณนายวิภา พูดมาได้ "ไปถามทั้งซอยพิพัฒน์ 2 ได้เลย ว่าใครทำ...กูทำคนเดียว" ไอ้เราคงเป็นหมามั้ง ยืนขายยืนหยิบทุกอย่าง ข้างเขา.. โอนบ้านดินแดงให้ พอเราทำท่าเหมือนจะขาย..เพราะไอ้สุชาติ สุพรรณโกมุท มันทำเลวกับเราก่อน.. คุณนายวิภา ผ่าเข่าเสร็จ ให้เราเป็นคนพาไปโรงพยาบาลตำรวจ ไปเยี่ยมไปเฝ้าตามเวลาของโรงพยาบาลทุกวัน.. ส่วนลูกชาย 2 คนก็เป็นลูกเทวดา อยู่บ้านทำมาหากิน ได้เงินได้ทอง แต่เราเอาเงินเขาไปใช้ซื้อเครื่องดูดฝุ่น หลายพัน เขาด่า..
*
คนทำงานขนาดนี้ โดนด่า สมัยโน้นมีห้างโรบินสัน สีลม ห้างเปิดใหม่ เราชอบไปเดินกินแอร์ สัก 1 ชั่วโมง ซื้อของบ้างเล็กน้อย (ไม่ได้มีสตางค์เยอะแยะ) แม่ก็ชอบด่า "เข้าห้าง ออกแห้ง" หมายถึงเข้าห้าง ซื้อของเงินแห้งจากกระเป๋าสตางค์ ลูกชายเขา 2 คน เท่าที่จำได้ ไม่เคยได้ยินถูกแม่ด่าอะไรเลย แม้แต่คำเดียว..มีแต่ให้ทุน ให้กำลังใจ ให้การส่งเสริมทุกอย่าง ให้เรียนทำเรือไฟเบอร์กลาส เรียนทำเครื่องบินวิทยุบังคับ เรียนทำ silk screen สุชาติ อยากทำอะไรให้หมด แม้แต่มอเตอร์ไซค์ Kawasaki เสร็จแล้วก็เทิร์นอีกหลายคัน ลูกชายคนเล็กเรียนแถวสวนพลูเหมือนกัน ได้มอเตอร์ไซค์ขี่ไปโรงเรียนบพิตรพิมุข ส่วนเราเรียน เอี่ยมลออ ขึ้นรถสองแถวไป บางทีก็เดินไป..จากซอยพิพัฒน์ 2 ถึงโรงเรียน ส่วนขากลับ ถึงแม้จะบ่าย2-3 ก็เดินกลับ บางวันกลับค่ำไม่ร้อน ก็ยังเดินกลับ... เครื่องพิมพ์ดีดภาษาไทย ทั้งกระเป๋าหิ้ว ทั้งเครื่องใหญ่ที่ใช้แบบในโรงเรียนพาณิชยการสีลม เขาซื้อให้เราใช้โดยที่เราไม่เคยขอ.. แต่พอเลิกใช้ เขาก็ขายให้คนเช่าบ้านไปทั้ง 2 เครื่อง เราก็ไม่เคยขอเงินว่านั้นเป็นของเรา เงินที่ได้ก็ต้องให้เรา..ไม่เคย แต่มอเตอร์ไซค์ของสุชาติ เทิร์นแล้วเทิร์นอีก สมบัติก็เป็นของเขา..มอเตอร์ไซค์ก็เป็นสมบัติของเขา..
*

วันเสาร์ที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2554

3 แม่ลูก ไม่เคยติดต่อ ไม่เคยถาม..

ตั้งแต่ป๊าตาย หนีออกมาอยู่ข้างนอก เช่าบ้านอยู่ 3แม่ลูกไม่เคยช่วยอะไรเลย ค่าเช่าสักบาทไม่ให้ ให้แต่เงินค่าเช่าบ้านของป๊า เดือนละ 2,000 บาท ..ถ้าไม่ไปรีดไถ ค่าเสียหายที่พวกมันทำกับเรา ก็ไม่มีเงินมาจ่ายค่าเช่าห้อง... เบอร์โทรศัพท์ก็มี พวกนี้ไม่เคยโทร.หรือติดต่อถาม ว่า "สบายดีไหม  มีอะไรให้ช่วยเหลือมั้ย เงินพอใช้มั้ย" มีแต่พูด "มึงอย่ามาเอาเงินกู ให้ไป 2 พัน ไปทำมาหากินเอาเองให้พอใช้"
ทุกวันนี้ กล่องเหล็กใส่แคร็กเกอร์มาหนุนแทนหมอน ผ้าขาวม้า "Vikrom Amata" ปูนอนกับพื้นกระเบื้อง พัดลม 1 ตัว ไดร์เป่าผม 1อัน ไม่มีทีวี ไม่มีแอร์ ไม่มีดีวีดี..
*
ตอนอยู่ดาดฟ้า คุณนายวิภาให้สุชาติ สุพรรณโกมุท ยกทีวีขึ้นไปให้ดูเพราะเหตุผล "เอาทีวีไปดูจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน กวนตีน (ลูกชาย)เขา"  แต่กูมาอยู่แบบอนาถา หมาข้างถนน ไม่เห็นคุณนายวิภาถามอะไร ช่วยอะไรสักอย่าง... แต่ถ้าเป็นคุณหนูหลิน พิมพา สุพรรณโกมุท เชิญช่วยมาอยู่หน่อยห้อง ชั้น 4 เก็บกวาดเช็ดถูกสะอาด ทำห้องให้อย่างดี เอาทีวีไปดู 1 เครื่อง (ถึงจะเครื่องเล็ก เก่าหน่อย แต่คุณนายวิภา กับสุชาติ สุพรรณโกมุท เขาก็ยินดีทำให้ ยินดีให้ เป็นหลานที่ดีมากเลย) เราอยู่ห้องดาดฟ้า ชั้น 5 ม่แต่แดด ตอนแรก ๆ หนีอีนรก ที่ชอบโยนรองเท้า โยนของใส่พื้นห้องชั้น 3 เราอยู่ห้องชั้น 2 นั่งทำดอกมะลิวันแม่ ไปส่งร้านที่จตุจักร มันโยนใส่ทุกวัน หนีขึ้นไปอยู่ดาดฟ้า น้ำก็ไม่มี ต้องเอาขวดน้ำ 5 ลิตร ลงมากรอกน้ำจากก๊อก ระเบียงข้านอก ข้างห้องคุณหนูหลิน พิมพา สุพรรณโกมุท จนต้องบ่นให้คุณนายวิภาฟังว่า น้ำก็ไม่มี นั่นแหละ..ถึงจะยอมเสียเงินซื้อเครื่องปั๊มน้ำคงจะ 5 พันกว่าบาทมั้ง ไปติดที่ระเบียงชัน 4 ข้างห้องคุณหนูหลิน ตอนแรกเสียบปลั๊ก เราก็กลัวไฟช็อค ออกนอกบ้านจะดึงปลั๊กออก ตอนหลัง ไอ้สุชาติ สุพรรณโกมุท มันตัดหัวปลั๊กออก ต่อสายไฟกับกล่องไฟ (เราก็ไม่รู้ว่ามันใช้ปั๊มตัวนี้ ปั๊มน้ำขึ้นมาใช้ที่ห้องชั้น 3 ของมัน)
*
ตอนที่ยังอยู่ห้องชั้น 2 (ห้องเก็บของ โซฟา สกปรก รก เลอะเทอะ เราเก็บ ๆ กัน ๆ ที่ พอมีที่วางเตียงไม้ พอซุกหัวนอน ทำนั่งทำดอกไม้ได้...) ลงมาดูทีวีที่ชั้น 1
*
แต่ทีวีเครื่องที่อยู่ชั้นล่าง เราดูทุกวัน..สุชาติ สุพรรณโกมุท อันเอาเสาอากาศออก มันเอาปลั๊กรางออก ม้วนเก็บที่ไหนก็ไม่รู้ มันไม่ให้เราดู มันบอกแม่มันว่า เป็นทีวีของมัน (คุณนายวิภาเขาซื้อทีวี 2 เครื่อง จอใหญ่ 21 นิ้ว)

มะวานเจ็บก้อนในท้อง ปีกมดลูกข้างขวา เหมือนจะแตก แต่ยัง ยังไม่แตก

ถ้านอนก็ต้องนอนไปเลย ยึกยัก เจ็บข้างใน..เมื่อวาน...ต้องเอามือกดไว้หน่อย..วันนี้ก็ค่อยยังชั่ว..
ก้อนในท้องช่วงบน..ก็บวมเป่งใหญ่เหมือนจะแตก ปวดท้องเหมือนกันเมื่อวาน..
*

Icecream ใส่โค้ก เค้าเรียกว่า "FLOT" ไม่ใช่ ฟาร์เฟ่ต์

Icecream ใส่โค้ก หรือ ไมโล กาแฟ เรียกว่า โฟลท ไม่ใช่ฟาร์เฟต์ รู้สึกจะใส่ไอศกรีมหลายรสชาติ แล้วใส่เครื่องข้างบน หรือสลับชั้น จำไม่ได้.. ส่วนซันเด ก็รู้ ๆ กัน topping ช็อคโกแลต หรือแยม แล้วแต่ชอบ

วันศุกร์ที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2554

3 ธค.54 ป๊าขายไอศกรีม "นัท"

สมัยก่อนช่วยป๊าขายไอศกรีม "นัท" เป็นรูปใบไม้..มีตู้แช่ รถมาส่งเอาไอศกรีมมาลงเป็นสิบสิบถัง..อร่อยมาก เซ้งต่อจากคนเช่าเก่า ถ้วยไอศกรีม มี "ฟาเฟ่ท์" เป็นไอศกรีม แล้วเทน้ำโค้ก ตาม ต้องรีบกินด้วยกัน จะเป็นครีมกับความซ่าของโค้ก..มีไอศกรีมราดด้วยซุปข้าวโพด (ลูกค้าบางคนไม่รู้..คิดว่าเป็นซุปข้าวโพดที่ปรุงเอง..แต่จริง ๆแล้ว เป็นซุปข้าวโพดกระป๋อง เค็ม ๆ มัน ๆ topping บนไอศกรีม) ..ขายที่ 16/4 ซ.พิพัฒน์ หลังแบงค์กรุงเทพ ซอยนั้นแหละ..เราทั้งตักขาย ล้างแก้ว ทำทุกอย่างกับป๊า...
*
แล้วก็ย้ายกลับมาขายที่ 138/1 (ที่โซ่ยเจ็กเคยอยู่) แล้วยกห้องนี้ให้ม๊า.. ป๊าก็ยกตู้แช่ไอศกรีมมาขายต่อที่นี่ เราก็เป็นคนขายอีกนั่นแหละ..แล้วก็ช่วยป๊าขายก๋วยเตี๋ยวหมูแดง (หมูแดง ต้มในกระทะใส่สีแดงนิดหน่อย ต้มพอนุ่มแล้วหั่น) ลวกก๋วยเตี๋ยว แต่ดูเหมือนป๊าจะไม่ประสบความสำเร็จในการทำการค้าแทบทุกอย่าง..
*
สมัยเด็ก ตู้ก๋วยเตี๋ยวขอบเป็นไม้ กับเป็นกระจก..ขายต้มเครื่องในวัว ป๊าชอบกิน ..เลยอยากขาย ใส่ชามก๋วยเตี๋ยว สีชมพูอ่อน ขอบสีขาว ขอบชามเล็ก เป็นหยัก ๆ โค้ง ๆ...เราก็มีหน้าที่เสริฟ ล้างชาม..
*
นอกจากผัดเปรี้ยหวาน ป๊าชอบสั่ง เซ้งแปะที่ขายราดหน้า มากินแล้ว ป๊ายังชอบกินข้าวเหนียวทุเรียน..ข้าวเหนียวมะม่วง...กะท้อนทรงเครื่อง แกงคั่วหอยขม ชะอม...เบียร์ไฮเนเก้น..ข้าวปั้น อาหารญี่ปุ่น...
*
ม๊ายังชอบกิน "ข้าวโพดข้าวเหนียว"  ข้าวโพดหวานปิ้ง เกรียมนิดหน่อย หอม ๆ มัน ๆ เค็ม ๆ (ปิ้งไปทางกะทิเค็มไป)
*

3 ธค. 54 สุชาติ สุพรรณโกมุท โอนเงินมา 3,100 โอนมาทำไม..จะให้กูแดกอะไร

3 ธค.54 3,100 บาท พวกมึงจะให้กูแดกอะไร?

ไอ้ทุเรศ โอนมาทำไม 3,100 บาท ค่าเช่าห้อง 2,000 บาท เหลือ 1,100 มึงจะให้กูกินข้าววันละ 30 บาทอย่างนั้นเหรอ.. สมบัติ มรดก บ้านเช่าและที่ดิน 2 ที่ ตั้ง 2 ล้าน รถกระบะราคาเป็นแสน..ทีดินเปล่าราคาอีกเท่าไหร่...ไอ้หน้าตัวเมีย..ไอ้สุภาพบุรุษส้นตีน..
*
รอมึงด่าอยู่เนี่ย เขียนกันหรือยัง...ที่ I sas POP ด่ากู "ไอ้เหี้ย ไอ้สัตว์ ไอ้กวนตีน" ..E dog เยาวพันธ์ อีนรก..แย่งผัวชาวบ้าน..ตัวยืนอยู่ในห้อง แต่กวาดขี้ฝุ่นออกมานอกประตู..เวลากูเดินลงมา..แน่จริงทำไมไม่ออกมาทั้งตัวล่ะ ให้กูจิกกระชากหัวมึงมาตบ ..หรือไม่ก็กระทืบมึง เหมือนที่อีนรกเยาวพันธ์ สอนลูก..เอาตุ๊กตามากระทืบให้ลูกดู นี่ต้องกระทืบอย่างนี้ เอาแม่งให้คอหักตายไปเลย ทำในห้องทำไมไม่ออกมาลุยกับกูตัวต่อต่อ..อีสันดานเยาวพันธ์...*
*
เห็นหลายวันแล้ว อีลาวสถุน..งานศพพ่อของผัว ดัดจริต..ไม่รู้จักกาละเทศะ มีคนปกติที่ไหน งานศพพ่อของผัว ใส่ตุ้มหูเพชร เม็ดเบ้อเริ่ม..พ่อแม่ไม่ได้สั่งสอน ก็ไม่รู้จักมีสามัญสำนึก..ใส่ให้สวยเหรอ..จิตใจสกปรก ดีแต่เปลือกอย่างมึง..ไม่น่าเชื่อว่าวาสนาจะดี เกาะผัวเกาะลูก รับสมบัติ..พวกมึงไม่ได้แก่ตายหรอก..เชื่อสิ..
*