นาย..แป้ง..หมัก..รายงานผล โทร.ไปถามปรากฏว่า

ใบสมัครที่ส่งไปสมัคร "คาราวาน มองโกเลีย" ไม่ผ่านการพิจารณาในขั้นต้น
จีงเรียนเพื่อนายแป้งหมักโปรดทราบ..แล้วเปลี่ยน
*
ไปละ

ก๋วยเตี๋ยวเรือ "ตั้งหลัก" มีทั้งหมูและเนื้อ แยกหม้อ..ซอยทองหลาง นิคมฯ อมตะนคร

ซอยทองหลาง ก๋วยเตี๋ยวเรือ หมูสด ลูกชิ้นหมู หมูตุ๋น ราคาเดียว ชามละ 15 บาท (กากหมูอร่อยมาก) หมูตุ๋นไม่เปื่อยยุ่ย กำลังพอดี หมูสดขาว น่าจะนุ่ม (หั่นหิ้นหนาประมาณ 2 mm. ลวกสุกกำลังพอดี นุ่มไม่แข็ง รสธรรมชาติ คิดว่าไม่ได้หมักนะ) ให้หมูตุ๋นเยอะ..อร่อยมาก แต่น้ำซุปออกหวาน ชิมก่อนปรุง พริกป่นคั่วเอง บดเองละเอียด..ไม่เผ็ดมาก.. ลูกชิ้นหมูก็ O.K. ค่ะ สีไม่ขาว น่าจะไม่ใส่แป้ง (หมูสด+ลูกชิ้นหมู 1 ลูก) ถามลูกค้าด้วยว่าเป็นอิสลามหรือเปล่า (แกบริการลูกค้า เอาใจ(ใส่) ลูกค้ามากเลย) เปิดขายมาได้ 2 เดือนกว่าแล้ว.. อัธยาศัยดีค่ะ.. ใครมาอมตะนคร แวะชิมกันได้นะคะ อร่อย (ไม่ฟันธง..เพราะไม่มีธง / ไม่ confirm เพราะชีวิตไม่ firm อ่ะน่ะ)
*
ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ มีเนื้อสด และลูกชิ้น (ไม่มีเครื่องในนะคะ)
*
จัดให้ไม่ได้ค่ะ..ต้นทุนสูงมาก เคยเอามาแล้ว โหระพา กก.ละ 120 ถั่วงอกอีก.. อันนี้เห็นใจจริง ๆ ค่ะ
*
หมูตุ๋นเปล่า ถ้วยละ 25 บาท.. ใส่ถุง takeaway กลับบ้าน ถุงละ 20 บาท...สงสัยไม่มีข้าวเปล่า.. แคบหมูยังไม่มาส่ง แคบหมูมาแล้วถุงละ 5 บาท ฟูสวยน่ากิน.. มีเกาเหลาชามละ 30 ข้าวเปล่าถ้วยละ 5 .. มีลวกจิ้มด้วย...ไปดู menu เอาค่ะ..
*
ขายทุกวัน (นอกจากป่วย ไปธุระ ถึงหยุด ติดป้ายบอกล่วงหน้า 1 วัน) ไม่ต้องสั่งพิเศษ เพราะมี size เดียว 15 บาท ..วันนี้ไปชิมมา ซัดไปซะ 3 ชาม.. 45 บาท น้ำแข็งเปล่าแก้วใหญ่ (สแตนเลส) เต็มแก้ว
*
ขาย 9.00-16.30 น...
*
ถามว่ารำคาญมั้ย ถามอยู่ได้..เขาบอก "ยินดีตอบทุกคำถามค่ะ" บริการดีจริง ๆ มีวัดเอาบาตรมาทำให้ทำบุญ น้องเขาถาม "วัดไหนคะ" ใส่สตางค์ทำบุญด้วย..
*
ถ้าไม่กินหวาน บอกได้นะคะว่า "ไม่ใส่น้ำตาล" ที่โต๊ะมีเครื่องปรุงรสครบ
*
ขอบอก "กำไรไม่เยอะ พออยู่ได้" สรรพากร อย่าเก็บภาษีเยอะนะคะ
*

4 มค. 55 มาซื้อตึกแถวกันเถอะ 67x,xxx เอง หุหุที่จริงป้ายบอกเป็นคอนโด หน้านิคมฯอมตะ

"เดอะเฟริส์" เป็นคอนโดนะคะ ไม่ใช่ตึกแถว เริ่มต้นที่ 67x,xxx.- บาทเอง.. ตึกแถว 2 ชั้น ทำเอียง ๆ ไม่รู้ทำไม สงสัยจะฮวงจุ้ย ข้างหน้าเอียง แต่ข้างในน่ะ เป็นห้องตรง 2 lock ห้องละ 3 ล้าน 8 ..ราคาไม่รวมดอกเบี้ยเมื่อ 3 ปีที่แล้ว..มี 10 ล้านก็ซื้อไม่ได้ เพราะเขาขายหมดทุกห้องแล้วจ้า
*
084-457-5999, 090-728-0138 เปิดจอง ผ่อนดาวน์ หรืออะไรก็แล้วแต่ โทร.ถามเองนะคะ
*
ต้นซอยทองหลาง เปิด 7-11 วันที่ 10 มค.55 นี้ อีก 3 ห้อง.. ข้างในซอยมีคอนโดไม่ต่ำกว่า 3-4 ตึก เต็มทุกตึก เช่าห้องละไม่ต่ำกว่า 2,600 หรือไปถึง 3,500 (แอร์) โดยประมาณ ..เมื่อคืนวันที่ 1 มค.55 มีรถกระบะมาส่งที่นอน 1 หลัง 6 ฟุต ..ถาม "บุญจิราแมนชั่น" อยู่ไหน ซอยแรกเลยค่ะ ที่ตึกสวย ๆ ปากซอยมี 7-11 (ลุงแกก็ค่อย ๆ ขับ ขับไปมองไป..คงจะไปถูกอ่ะนะ..หาง่ายจะตายไป)
*
คิดเล่น ๆ ว่า ซอยนี้ น่าจะทำ "ถนนข้าวสาร" of Amata Nakorn สงกรานต์ หรืองาน "Madigras" หรือ "ปิดถนนคนเดิน" ขายของทุกสิ้นเดือน.. แนว "กาด" ขายสินค้าเหนือ.. หรือทำแนว "แห่แบบญี่ปุ่น" ทำนองเนี้ย.. ทำเป็น "ถนนวัฒนธรรม" เดินไหวนะ ไม่กี่ร้อยเมตรเอง ..จากลานอเนกประสงค์ อมตะนคร ทะลุถึง ถนนบายพาส (น๊าน ทำเป็นรู้จักดี)
*
ซื้อตึกไว้ขายต่อยังได้เลย.. เช้านี้ หน้า 7-11 มีรถเข็นปาท่องโก๋ น้ำเต้าหู้มาขาย ก็อร่อยใช้ได้..แต่บางตัวจะได้กลิ่น "เช้าก่า" หรือแอมโมเนียเยอะไปหน่อย 3 ตัว 5 บาท ไม่มีซาลาเปาทอด
*
7-11 สาขานี้ เอาขนม "Xongdur" ไปไว้ใต้ shelf นม UHT แบบแพ็ค ไม่วางบน shelf Snack แล้วเขาจะขายได้เหรอคะ?
*
มะเช้าจะซื้อ "ดับเบิลดริ้งค์" แอปเปิล+มัลเบอรี่ ที่ฝาขวดมีสติกเกอร์แปะ สีเดียวกับฝาเลย สีเหลืองอ่อน เขียนตัวเลขสีแดง 20 กาX เหลือ 16 บาท.. (มีขวดเดียว) หยิบไปลองให้ cashier ยิงดู เขาบอก 20บาท..รับไหมคะ.. ไม่รับไม่เป็นไร ..สักพักน้องผู้ชาย เอาขวดนี้เข้าตู้เย็น แกะสติกเกอร์ออก บอก มีแต่ พวกนี้ 5 รส ที่ 16 บาท ..(อิชิตัน ออร์แกนิค กรีนที) ..(เออ.พวกนี้น่ะรู้แล้ว) น้องบอก "ไม่รู้ใครเอาสติกเกอร์มาติด"
*
เดินกลับ เจอรถงี่เง่า รถกระบะ Toyota Hilux สีบรอนซ์เงินออกเทา เราเดินในเส้นขาว พี่แก เหยียบปรื๊ด..พรืดมาเลย แซงขวาออกมาจากชาวบ้าน ดีนะที่เรากระโดดหนีทัน ไม่งั้น โดนมันเหยียบแน่เลย.. ทะเบียน ชข1227 กรุงเทพมหานคร (นิสัย) กระรถด้านหลัง ติกสติ๊กเกอร์ "ห้วยขาแข้ง"...
*

นาย..แป้ง..หมัก.. ที่เล่ามาก็เป็นเรื่องจริง นี่เค้าไม่ได้ด่าแม่เลยนะ

นายว่ามันแย่มั้ย.. ที่เค้าเล่าเรื่องจริงให้นายฟัง..
*
สงสัยสุดท้ายคงต้องกลับมาทำงานบริษัท PCS คงต้องกลับมาล้างห้องน้ำตามเดิม วันละ 220 (Zoneอื่นที่ไม่ใช่อมตะนคร ไม่ได้เลยนะ 220 เนี่ย น้อยกว่านี้หลายบาทอยู่)
*
นึกออกได้ว่า "เก้าอี้พับ LeoStich ที่ได้แถมตอนซื้อบัตร 7-11 หายไป เลาะเอากระเป๋าออก กะทำกระเป๋า แล้วถักเชือกร่ม ใส่แกนเก้าอี้แทน"/ "แผ่นเพลง "ผมจะเป็นคนดี" ที่ได้มาฟรีตอนไปนั่งฟังเสาวนา "ครึ่งทางละคร "ไฟอมตะ" หายไปกับถุงที่โจรมันยกเค้า.. ตอนแรกคิดว่าจะเอาไป write แล้วให้ อมตะปลาเผาสาขา2 กลับไปไม่มีแล้ว" / อ้อยังมีอีกอัน "นาฬิกาปลุกสีเขียว-น้ำเงิน ซื้อมาอันละร้อยนึง ที่ fasion mall โรบินอนุสาวรีย์(เก่า)" ชีวิตนี้จะโดนปล้นอีกมั้ยเนี่ย
*

สวัสดีปีใหม่ "ป๊า" 3มค.55

หลายวันก่อน หนาวมาก.. เค้าขาผิวแห้ง คันมาก เลยนึกถึงป๊า ตอนที่นอน รพ.จุฬา ขาหน้าแข้งถึงปลายเท้า ผิวหนังแห้งแตกเป็นลายคล้ายเกล็ดงูเลย.. ของเค้ายังคันขนาดนี้ ของป๊าคงจะคันมาก เกาก็ไม่ได้.. เค้าเอาโลชั่น "กานิเยต์" ขวดสีเขียว..ไปให้ม๊าบอกให้เอาไปให้ยายป้อม ทาให้ป๊าที..ม๊าบอก "ไม่ต้องที่นั่นเขาก็มี" แต่ที่เค้าเห็น โลชั่นซิตร้า ขวดเล็ก มันหมดแล้ว ถ้าจะบีบต้องเขย่า บีบอย่างมาก
*
วันรุ่งขึ้นเค้าไป ปรากฏว่าไม่มีโลชั่น.. อีกวันเค้าก็เอาโลชั่น "กิฟฟารีน กุหลาบ" ไปกดทาให้ป๊า ตอนทาป๊าสะดุ้ง ร้อง...เค้าถาม "เย็นเหรอ" แต่เค้าก็ทาให้ป๊าจนทั่วถึงปลายเท้า.. แล้วก็บีบใส่ขวดซิตร้าขวดเล็กอีกขวดหนึ่ง.. เป็นเรื่องที่เค้าแปลกใจมาก หลังจากเห็น "พินัยกรรม" ที่ป๊าเขียนยกบ้านที่ดินให้ลูก "ป๊อป" คนเดียว ทั้งหมดให้เขา..
*
ทั้งหลายทั้งปวงก็ชั่งมันเถอะ แค่อยากเล่าให้ป๊าฟัง.. สงสารป๊า ในช่วงเวลาของชีวิตครั้งสุดท้าย ยกทรัพย์สมบัติให้ลูกชาย "ป๊อป" เป็นคนอื่นเขาละทิ้งทุกอย่าง ไม่ห่วงเรื่องทำมาหากิน แต่นี่รู้ทั้งรู้ว่าจะได้รับทรัพย์สมบัติ มรดก มากมายทั้งหมดอย่างนี้.. เขากลับอ้าง "ถ้ามัวแต่ไปเฝ้า(ป๊า) ก็ไม่ต้องทำมาหากินกันพอดี" อย่างเปียนี่ หอบเอางานไปทำเฝ้าแม่ตอนผ่าสมอง.. เปียเป็นลูกที่ขยันมาก แม่รักมาก ให้เงินให้ทองให้สมบัติมากกว่าพี่น้องคนอื่น ๆ ... ก็ได้แต่เห็นว่าพ่อแม่คนอื่นเขาเป็นอย่างไร..ไม่กล้าเอามาเปรียบเทียบกับพ่อแม่เค้า(นังปู) เด็ก ๆ ช่วยพ่อแม่ทำงานทำมาหากิน.. สุดท้ายต้องมากลายเป็นหมาข้างถนน..ชีวิตก็เป็นเช่นนี้แล
*

นาย..แป้งหมัก ไปไหนอ๊า..

นายหัวไปเลยนะ..ไปไหนเนี่ย.. ไปกินเด็กเหรอ..เดี๋ยวตาย เดี๋ยวตาย.. โผล่หัวออกมาซะดีดี

สวัสดีปีใหม่ "ป๊า สมศักดิ์ สุพรรณโกมุท" 2 มค. 55 ไม่รู้จะพูดอะไรดี

สวัสดีปีใหม่..ป๊า.. คงจะสบายดีแล้ว
*
มาสรุปชีวิตเค้ากันหน่อยดีกว่า.. เดี๋ยวก็ครบปีแล้ว .. อย่างน้อยเค้าเคยไปบ้าน ปากซอยบึงนายพล.. ยังได้กอดป๊า 2 ครั้ง..ถึงแม้หลายวันต่อมา ป๊าจะแสดงให้เห็นว่าชีวิตป๊าไม่ต้องการใครนอกจาก "หญิง วรรณา" นั่งโอบกอดเขา.. เค้าก็ไม่ว่าอะไร ป๊าแก่แล้ว ถ้านั่นเป็นความสุข (ซึ่งป๊าอาจจะหามาตลอดชีวิต) เค้าก็ไม่ขัดขวาง (เหมือนอย่างที่หลาย ๆ คนต้องการ).. แจ๋มาเล่าให้ฟังว่า ป๊าไปกับวรรณา อยู่ในกลุ่มคนเสื้อแดงที่ราชประสงค์ พูด ๆ ให้ไปตามป๊ากลับมา.. ก็นั่นเป็นความสุขของป๊า.. เค้าก็ไม่ไปตามหรอก.. วันที่ป๊านอน รพ.จุฬาลงกรณ์ .. ม๊าจ้างให้เค้านั่งเฝ้าป๊า.. บอก "ป๊ากินอะไรไม่ค่อยได้ ไม่ต้องซื้ออะไรให้ป๊ากิน" แต่เค้ากลับคิดว่า ..คนใกล้ตาย..ถ้าอยากกินอะไรก็สมควรต้องได้กิน.. แม้แต่ องุ่น เม็ดเดียว เค้าก็ปอกเปลือกออกหมด.. ผ่าครึ่ง เอาเมล็ดออกให้หมด.. ป๊ากินได้หน่อยเดียวก็ไม่เอาแล้ว..คุณหมอเอธัส..บอก "ตามค่าเฉลี่ย..ของโรคนี้..น่าจะอยู่ได้ 3-6 เดือน" คุณหมอให้ป๊ากินนม ที่พยาบาลชงมาให้.. เค้าก็ประคองหัวป๊า (นอนซะหัวด้านหลังร้อนเลย).. ค่อย ๆ ดูดนมจากหลอด แต่ก็ไม่หมด.. เค้าเป็นลูกสาวคนเดียวของป๊า..คิดว่าถึงช่วงสุดท้ายของชีวิต ก็ทำให้ด้วยความเต็มใจ จริงใจ...ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้คิดเลยว่า ป๊าจะให้เงิน สมบติ หรือมรดกอะไรหรือไม่.. เค้าก็คิดว่าเค้าทำดีที่สุดแล้ว ถ้าไม่ถูกใจป๊า เค้าก็ต้องขอโทษด้วย.. ส่วนถ้าม๊า ถ้ามาถึงขั้นสุดท้ายแบบป๊า.. ก็คงต้องอาศัยลูกชาย 2 คนของเขาทำให้แล้วล่ะ..เพราะเค้าคงจะต้องตายก่อนม๊า ตายก่อนลูกชาย 2 คนของม๊าเค้า...ป๊าคิดว่างั้นมั้ย
*
คุณบุรุษพยาบาล ก็ช่วยเช็ดทำความสะอาดป๊าดีทุกอย่างเลย คุณพยายาลก็เช็ดตัวทาแป้งให้ป๊า คุณผู้ช่วยผู้ชาย ถาม "ลุงจะโกนหนวดมั้ย" ให้เค้าไปซื้อที่โกนหนวด ที่ 7-11 มีแต่แบบด้ามเหลือง.. ฟันป๊าฟันล่างยื่นมาเขาทำไม่สะดวก เลยเดินกลับไปเอาที่โกนหนวดด้ามเหล็กกับใบมีดของเขามา เอาสบู่ฟอก แล้วก็ค่อย ๆ โกนหนวดให้ป๊า.. ทำดีมากเลย ก็ดูชื่อ แต่ไม่ได้จดไว้.. เค้าคงทำไม่ได้หรอก ต้องบาดแน่เลย (แต่เค้าก็แปลกใจ.. วันนี้รู้ว่า คนพวกนั้นเขารู้ว่าเขาจะได้รับมรดกอะไรตั้งแต่วันที่ 16มค.54 ลูกชายคนโตป๊ากลับไม่ทำเรื่องพวกนี้ให้ป๊า..เห็นแต่พาเมียมานั่งเฝ้าปลายเตียง แล้วก็กลับ เพราะม๊าบอก "ถ้ามัวมานั่งเฝ้าป๊า ก็ไม่ต้องทำมาหากินกันพอดี.. ค่ารถไปกลับก็วันละร้อยกว่าบาท")
*
วันที่ 30 ธค.53.. ป๊าโทร.มา "มาดูแลป๊าหน่อย" เค้าก็ไม่ไป เพราะเค้ารู้ทัน วันนั้นที่ป๊านั่งโอบกอดหญิงวรรณา แปลว่าชีวิตนี้ไม่ต้องการใครแล้ว.. แต่พอโดนคุกคาม ไม่อยากให้เมียนี้รบกวนมาก ก็จะหลอกใช้เค้าเป็นไม้กันหมา.. ป๊าอาจจะโกรธแค้นที่เค้าไม่ยอมทำให้.. ก็เลยไม่ให้อะไรเลย..ก็ไม่เป็นไร สมบัติเป็นของป๊า จะยกให้ใครก็ได้.. ไม่ว่ากัน ถ้าเค้าเป็นลูกที่ไม่ดี ก็ไม่ให้ก็ไม่เป็นไร
*
วันที่ป๊ากลับไปอยู่บ้านปากซอยบึงนายพล ป๊าก็โยนความผิดให้เค้า นั่งบนที่นอน เค้าถาม ทำไมป๊าไม่อยู่สีลม ม๊าอยู่ดูป๊าที่บ้านนี้ ป๊าพูด "ไม่มีใครดูแล".. จริงเหรอ..
*
เค้าคิดว่า 3-6 เดือน น่าจะทำหนังสือหรืออะไรสักอย่างให้สำเร็จ ป๊าจะได้เห็นว่าเค้าทำได้.. ไม่ต้องพึ่งสมบัติ มรดกของป๊า.. ทั้ง ๆ ที่ป๊าเองก็ไม่เคยส่งเสริม สนับสนุนให้ทุนไปเรียน หรือลงทุนอะไรให้.. บอกให้แต่ไปเรียนภาษาจีน ที่ที่ป๊าไปเรียน.. แต่ก็ไม่ได้ให้ค่ารถ ค่าเรียน (มีแค่วันนั้นที่เค้าขอเงินป๊าบอกจะได้เรียน ก็ได้มาพันนึง..แต่เค้าจะไปเรียนได้ยังไง ไม่มีใครส่งเสริมค่าใช้จ่าย) ป๊าคงพูดไปงั้น ๆ บอก "ให้ไปช่วยม๊าขายของ" ทางโน้นก็เห็นว่าเค้ามาอยู่กับป๊า เป็นหมาเฝ้าบ้าน กันไม่ให้วรรณามาที่นี่.. พอกลับไปก็พูด "กลับมาทำไม ทำไมไม่อยู่ขายของให้รวย ๆ ให้ยามมันเห็น ไปทะเลาะกับมันแล้วก็กลับมา ต้องขายของให้รวย ๆ ให้มันเห็นสิ".(ขนาดสีลมม๊ายังขายได้วันร้อยกว่าบาทเลย ที่ปากซอยนายพล มีร้านขายขนม โชห่วย ติด ๆ กันตั้งหลายร้านนี่นะ จะให้ขายให้รวย..). โดนถีบไปถีบมา.. ก็เลยล่อยลอยอยู่อย่างนี้.. ป๊าเคยบอก "ถ้าป๊าตายบ้านที่ดินก็ยกให้พวกเอ็งทั้งนั้นแหละ.. " "เค้าไม่เอาออก.. ให้เค้ามานั่งขายกำไรบาทสองบาทน่ะเหรอ.. เค้าน่าจะทำอะไรอย่างอื่นที่เค้าถนัด ชอบ" ได้แต่ขอเงินป๊าไปเรียนทำขวดน้ำเป็นโคมไฟที่จตุจักร มีนบุรี.. 1,500 บาท
*
เค้าถามป๊าว่า เรียนภาษาจีนแล้วจะไปทำอะไร.. "ก็เป็นไกด์ไง" เป็นไกด์เหรอ เป็นไกด์ก็ต้องจบปริญญาตรี ต้องสอบเป็นไกด์ (ต้องเข้าสมาคม) ไม่ชอบเที่ยว ไม่ชอบพูด.. ป๊าก็ว่าเสียงดัง "เฮ้ย..ไม่ต้องใช้ปริญญง ปริญญาอะไร.. ใช้ความสามารถอย่างเดียว"....พูดซ้ำ
*
จริงหรือที่ม๊าบอกว่า "เตี่ยมึงเขาว่า..มึงไปอยู่กับเขา เขายังต้องเลี้ยงมึงเลย" พูดซ้ำ ๆ คำว่า "ยังต้องเลี้ยงมึงเลย" แปลว่า ป๊าให้เงินเค้าใช้ ให้กิน โดยที่เค้าไม่ได้ทำงานอะไรเลยใช่ไหม..
*
เช้าตื่นขึ้นมาก็กวาดหน้าบ้าน เอาก้นบุหรี่ออกจากโต๊ะสนุ๊ก กวาดพื้นทั้งบ้าน เก็บขยะทิ้ง อุ่นกับข้าววัด รถลุงมา เอาเหล้าเอาบุหรี่ให้ลุง.. จัดของขนมขึ้นชั้น มาม่า ไวไว แช่นม กาแฟเข้าตู้เย็น แบ่งบุหรี่ ตวงเหล้าใส่ขวดกระทิงแดง.. ทำน้ำเป๊ปซี่ใส่น้ำแข็งขาย.. จัดเค้าท์เตอร์ ไปตลาด ซื้อหอยลายมาผัดที่ป๊าชอบกิน..ลูกอมหมด ก็นั่งรถตู้ไปลงตลาดซื้อลูกอมกลับมาขาย.. ขายเหล้าก๊ง..ล้างชาม หุงข้าว ถึงแม้ไม่ได้เช็ดเตาครัว..เลอะมากทำไม่ไหว..
*
เวลาขายของ ป๊าก็มองเหมือนเค้าเป็นคนปัญญาอ่อน.. ทอนเงินไม่เป็น คิดเงินไม่ถูก
*
ป๊าจ้างลูกจ้างผู้ชายมาคนหนึ่ง ... ไม่ค่อยขยัน เค้าก็เอาลังมาแกะออก เรียง ผูกด้วยเชือก ขายให้รถรับซื้อของเก่าง วันถัดมา ลูกจ้างผู้ชายคนนั้นก็ลาออก.. ป๊าบอก ไม่ต้องแกะลัง จะเอาไว้ใส่ขวดเบียร์ขายยกลัง.. ได้ราคา
*
"ทำไมไม่อยู่ขายของที่โน่นให้รวย ๆ ทำให้ยามมันเห็นว่าเราขายของรวย..." / แต่พอลูกชายคนโตได้รับมรดกให้ไปอยู่บ้านนั้น "มึงมาขายของโชห่วยที่ร้านผัก ให้วันละ 200 ขายได้วันละร้อยกว่าบาทก็พอกินแล้ว" "ที่นี่ไล่กูก็ไม่ต้องหาเลี้ยงมึงแล้ว" / "ทำอะไรมาขายที่หน้าบ้านร้านผักดีมั๊ย" / "ไม่ต้องทำอะไรมาขายเลย เดี๋ยวมากัดกับไอป๊อป"
*
ตอนแรกคิดว่า ถ้าป๊าให้เงินสดหรือทองอะไรเยอะหน่อย เค้าก็กะว่าจะให้ทางโรงพยาบาลจุฬาฯ เข้ากองทุนสวัสดิการหมอพยาบาลหรืออะไร ทำบุญให้รพ.ชื่อป๊า.. คิดไว้ว่าจะให้สักหมื่นหรือสองหมื่น ถ้าป๊าให้เยอะ.. แต่ปรากฏว่า ป๊าไม่ให้อะไรเลย แม้แต่ทองเท่าหนวดกุ้ง ม๊าบอก "ทองขายจัดงานศพเตี่ยมึงไปหมดแล้ว ไม่มีอะไรเหลือ เตี่ยมึงเค้าไม่ได้ยกอะไรให้แม้แต่ชิ้นเดียว อยากได้เงิน โน่น ไปทวงเอากับอีดอก(หมายถึงหญิงวรรณา) ที่มันเอาเงินเตี่ยมึงไปสามแสนสี่แสน.. มึงบอกไม่เอาสมบัติ มรดก ก็ไม่ต้องมาเรียกร้องอะไร..เตี่ยมึงเขายกให้ไอป๊อปกับไอป้อม... ไม่ต้องมาเรียกร้อง ไม่ต้องมาขออะไร"
*
ให้ไปซื้อของมาขายเอง.. นั่งรถสามล้อกลับมาเอง.. ชีวิตเค้าทำไมถึงเป็นอย่างนี้...
*
จะมีก็เค้าเอาเงินที่นับ แบ่งไปซื้อของ พวกกระทะ เอามาผัดหอยลาย.. แบ่งออกจาก 2 ถุง.. เงินเหลือครึ่งหนึ่ง แล้วซื้อน้ำสิงห์ขวดเล็ก ให้เซลไปทั้งถุง ไม่ได้นับ ..วันรุ่งขึ้น เซลเอาถุงเหรียญกลับมาบอกเงินไม่ครบ.. บัญชีของบริษัทเค้านั่งนับกัน.. เค้าก็ลืมไปว่าเค้าเอาเงินออกมาแล้ว ไม่ได้ตั้งใจโขมย.. ก็เลยว่าเซล อาจเม้มเงินไป.. จริง ๆเค้าก็ผิดเองน่ะแหละ..
*
ขายของก็ไม่เคยเม้มเงินเหรียญเงินแบงค์ เข้ากระเป๋าสตางค์ของเค้าแม้แต่บาทเดียว.. มีก็หยิบไปเป็นค่ารถตู้ ค่าซื้อหอยลาย ซื้อของ เงินทอนก็มาคืนลงลิ้นชัก....
*
ชีวิตเค้าก็เหลือเวลาไม่อีกเท่าไหร่แล้ว 45 ไม่มีบริษัทไหนรับเข้าทำงานแล้ว.. ท้องก็บวม ยืนล้างห้องน้ำ เดินทั้งวันก็ขาชา นั่งทำงานพับกระเป๋ากับพื้นตั้งแต่ 7 โมงเช้าถึง 1 ทุ่ม ขาก็เดี้ยง นั่งขัดสมาธิทั้งวัน. จนเลือดไม่เดิน.. ปวดขา..
*
ก็พยามยามทำอะไรที่ดีดี บ้าง ..หวังว่าชีวิตจะดีขึ้นกว่านี้ ไม่ลำบากมากไปกว่าเดิม..
*
ถ้าเค้าทำความดี บุญกุศลอะไรดี ๆ.. เค้าขออุทิศส่วนกุศลทั้งหมดให้ป๊า.. ขอให้ป๊าถึงซึ่งวิมุตติคือหลุดพ้น ถึงซึ่งนิพพาน ไม่ต้องเกิด แก่ เจ็บ ตาย.. ไม่ต้องอยู่ในวัฏสงสาร.. ไม่ต้องเกิดในที่ที่ไม่อยากเกิด ไม่ต้องเจอคนที่ไม่อยากเจอ ขอป๊าให้มีแต่ความสุข.. ไม่ต้องห่วงเค้า.. อาจจะเป็นชะตากรรม บุญทำ กรรมแต่งให้มาเป็นแบบนี้ ก็ต้องยอมรับ และต้องยอมแพ้..
*
ช่วยไม่ได้จริง ๆ
*

*