3 ธค.54 ป๊าขายไอศกรีม "นัท"

สมัยก่อนช่วยป๊าขายไอศกรีม "นัท" เป็นรูปใบไม้..มีตู้แช่ รถมาส่งเอาไอศกรีมมาลงเป็นสิบสิบถัง..อร่อยมาก เซ้งต่อจากคนเช่าเก่า ถ้วยไอศกรีม มี "ฟาเฟ่ท์" เป็นไอศกรีม แล้วเทน้ำโค้ก ตาม ต้องรีบกินด้วยกัน จะเป็นครีมกับความซ่าของโค้ก..มีไอศกรีมราดด้วยซุปข้าวโพด (ลูกค้าบางคนไม่รู้..คิดว่าเป็นซุปข้าวโพดที่ปรุงเอง..แต่จริง ๆแล้ว เป็นซุปข้าวโพดกระป๋อง เค็ม ๆ มัน ๆ topping บนไอศกรีม) ..ขายที่ 16/4 ซ.พิพัฒน์ หลังแบงค์กรุงเทพ ซอยนั้นแหละ..เราทั้งตักขาย ล้างแก้ว ทำทุกอย่างกับป๊า...
*
แล้วก็ย้ายกลับมาขายที่ 138/1 (ที่โซ่ยเจ็กเคยอยู่) แล้วยกห้องนี้ให้ม๊า.. ป๊าก็ยกตู้แช่ไอศกรีมมาขายต่อที่นี่ เราก็เป็นคนขายอีกนั่นแหละ..แล้วก็ช่วยป๊าขายก๋วยเตี๋ยวหมูแดง (หมูแดง ต้มในกระทะใส่สีแดงนิดหน่อย ต้มพอนุ่มแล้วหั่น) ลวกก๋วยเตี๋ยว แต่ดูเหมือนป๊าจะไม่ประสบความสำเร็จในการทำการค้าแทบทุกอย่าง..
*
สมัยเด็ก ตู้ก๋วยเตี๋ยวขอบเป็นไม้ กับเป็นกระจก..ขายต้มเครื่องในวัว ป๊าชอบกิน ..เลยอยากขาย ใส่ชามก๋วยเตี๋ยว สีชมพูอ่อน ขอบสีขาว ขอบชามเล็ก เป็นหยัก ๆ โค้ง ๆ...เราก็มีหน้าที่เสริฟ ล้างชาม..
*
นอกจากผัดเปรี้ยหวาน ป๊าชอบสั่ง เซ้งแปะที่ขายราดหน้า มากินแล้ว ป๊ายังชอบกินข้าวเหนียวทุเรียน..ข้าวเหนียวมะม่วง...กะท้อนทรงเครื่อง แกงคั่วหอยขม ชะอม...เบียร์ไฮเนเก้น..ข้าวปั้น อาหารญี่ปุ่น...
*
ม๊ายังชอบกิน "ข้าวโพดข้าวเหนียว"  ข้าวโพดหวานปิ้ง เกรียมนิดหน่อย หอม ๆ มัน ๆ เค็ม ๆ (ปิ้งไปทางกะทิเค็มไป)
*

3 ธค. 54 สุชาติ สุพรรณโกมุท โอนเงินมา 3,100 โอนมาทำไม..จะให้กูแดกอะไร

3 ธค.54 3,100 บาท พวกมึงจะให้กูแดกอะไร?

ไอ้ทุเรศ โอนมาทำไม 3,100 บาท ค่าเช่าห้อง 2,000 บาท เหลือ 1,100 มึงจะให้กูกินข้าววันละ 30 บาทอย่างนั้นเหรอ.. สมบัติ มรดก บ้านเช่าและที่ดิน 2 ที่ ตั้ง 2 ล้าน รถกระบะราคาเป็นแสน..ทีดินเปล่าราคาอีกเท่าไหร่...ไอ้หน้าตัวเมีย..ไอ้สุภาพบุรุษส้นตีน..
*
รอมึงด่าอยู่เนี่ย เขียนกันหรือยัง...ที่ I sas POP ด่ากู "ไอ้เหี้ย ไอ้สัตว์ ไอ้กวนตีน" ..E dog เยาวพันธ์ อีนรก..แย่งผัวชาวบ้าน..ตัวยืนอยู่ในห้อง แต่กวาดขี้ฝุ่นออกมานอกประตู..เวลากูเดินลงมา..แน่จริงทำไมไม่ออกมาทั้งตัวล่ะ ให้กูจิกกระชากหัวมึงมาตบ ..หรือไม่ก็กระทืบมึง เหมือนที่อีนรกเยาวพันธ์ สอนลูก..เอาตุ๊กตามากระทืบให้ลูกดู นี่ต้องกระทืบอย่างนี้ เอาแม่งให้คอหักตายไปเลย ทำในห้องทำไมไม่ออกมาลุยกับกูตัวต่อต่อ..อีสันดานเยาวพันธ์...*
*
เห็นหลายวันแล้ว อีลาวสถุน..งานศพพ่อของผัว ดัดจริต..ไม่รู้จักกาละเทศะ มีคนปกติที่ไหน งานศพพ่อของผัว ใส่ตุ้มหูเพชร เม็ดเบ้อเริ่ม..พ่อแม่ไม่ได้สั่งสอน ก็ไม่รู้จักมีสามัญสำนึก..ใส่ให้สวยเหรอ..จิตใจสกปรก ดีแต่เปลือกอย่างมึง..ไม่น่าเชื่อว่าวาสนาจะดี เกาะผัวเกาะลูก รับสมบัติ..พวกมึงไม่ได้แก่ตายหรอก..เชื่อสิ..
*

ต้องเชื่อมั่นว่า "นายแป้งหมัก" จะไม่ทิ้งเรา จะอยู่ข้างเราตลอดไป จัดหนัก จัดไปค่ะ

เอ้าเชียร์กันหน่อย..อย่าปล่อยให้คนชั่วลอยนวล เอาเปรียบพี่ (ลูกชายคนโตของป๊า ไม่แบ่งอะไรให้เขาเลย พ่อไม่เคยเลี้ยงดูส่งเสียเขาแม้แต่บาทเดียว) ไอ้เรา ช่วยพ่อแม่ทำมาหากิน พอแก่ มันบอก "พ่อไม่ให้สมบติมรดกอะไรเราแม้แต่ชิ้นเดียว..แต่มัน 2 พีน้องได้กันไปเต็ม ๆ โยนให้แต่เศษเงินติดก้นบัญชีป๊า 7,000 บาท)

นาย..แป้งหมักคะ..หนูจัดแบบนี้ จัดหนักไปมั้ยคะ สำหรับ 3 คน แม่ลูกนั่น

หวังว่าหนูคงจะทำได้ถูกต้อง (พอสมควร) ขาวเป็นขาว ดำเป็นดำ พูดดีก็แล้วขู่ก็แล้ว ไอ้เรื่องที่ไม่เคยจำ ไม่เคยคิดจะพูด ก็ต้องขุดเอามาสาทะยายให้พวกมันได้คิด..แต่พวกมันก็ไม่คิด แกล้งโง่ คิดไม่ได้..ฮุบสมบัติ มรดก พ่อไปกันแค่ 2 คนพี่น้อง..คุณนายแม่วิภา จงมีความสุข ..มีแผน..คิดจะให้งานหนูให้เป็นทาสรับจ้างขายโชห่วย แลกข้าว แลกน้ำ (แทนที่ ตามคำพูดเขา "พ่อไม่ให้สมบัติอะไรแม้แต่ชิ้นเดียว.." คนเป็นแม่แทนที่จะให้ลูกสาวคนเดียวที่ช่วยทำมาหากินมาโดยตลอด เกือบ 18 ปี ตีซะ 5 ขวบ ถึงปวส. 21 ขวบ..กี่ปีละ นอกจากพูด "พ่อไม่ให้สมบัติอะไรแม้แต่ชิ้นเดียว..ทั้ง ๆ ที่ทุกคนในบ้านพูดเป็นเสียงเดียวกัน โดยเฉพาะ I sas POP "ป๊ารักไอ้ปูคนเดียว" แต่แปลกเนอะ ป๊ากลับให้บ้านที่ดิน ค่าเช่า I sas POP ถึง 2 แห่ง ปากซอยบึงนายพล 43 กับบ้านเช่า เกือบ 20-30ห้องที่ซอยไมตรีจิต เป็นแม่ที่ดีที่สุดในโลกเลย
*
เวลาหมดแล้ว เดี๋ยวไปเช็คบัญชีก่อน ว่ามี 2 พันเข้ามาหรือเปล่า..ถ้าตระบัดสัตย์ จัดหนัก จัดไป..
*

"เปสเช่ & The Pop" ประกาศ "ขาย"....ต้นฉบับชีวิตทุเรศที่แม่ใช้งานตั้งแต่เด็ก สุดท้ายพ่อตาย มรดกพี่ชายกับน้องชายได้กันไปแค่ 2 คน

ประกาศ "ขาย"....ต้นฉบับชีวิตทุเรศที่แม่ใช้งานตั้งแต่เด็ก สุดท้ายพ่อตาย มรดกพี่ชายกับน้องชายได้กันไปแค่ 2 คน
*
สำนักพิมพ์ใด สนใจ คิดว่าเป็นประโยชน์ต่อสังคม เจ้าของบล็อคนี้ ประกาศ "ขาย" ข้อความบทความให้นำไปตีพิมพ์ได้เลย..ทันที..แต่ขอค่าอาหารนิดหน่อยนะคะ
*
เผื่อมีใครอยากให้ถีบ เอ๊ย ไม่ใช่ ..ให้ Tips เจ้าของ FB (แอบเลียนแบบ พันทิพ ..ให้ทิพเจ้าของบล็อค) จะโดนยึด FB คืนมั้ยเนี่ย...
*
^ o ^ สุวรรณา สุพรรณโกมุท / ไทยพาณิชย์ / สาขาเทสโก้ โลตัส อมตะนคร /ออมทรัพย์ / 402-775720-0 /
*
^ o ^ สุวรรณา สุพรรณโกมุท / กสิกรไทย / ดอนหัวฬ่อ (อมตะนคร ชลบุรี) / ออมทรัพย์ / 493-2-39493-1 (อ๊ะเลขสวยจัง)

สุชาติ สุเทพ สุพรรณโกมุท

กูประกาศขายต้นฉบับ ข้อความบทความของกู ใน twitter และ facebook แล้วนะ..คนในโลกไซเบอร์จะได้รู้ และรู้จักพวกมึง 3 คนแม่ลูกซะที..หมาจนตรอก มันก็ต้องทำอย่างนี้แหละ..เพราะช่วยสร้างให้พวกมึงสบายได้..กูก็มีสิทธิ์ทำลายให้พวกมึงย่อยยับทางชื่อเสียง เหมือนกับที่มึงไอ้sas POP เอากูไปนินทา โพทะนาให้ Eซ้อ - ศักดิ์ 68/17 ฟังว่ากูเลว เอาแต่ขอเงินแม่ ให้ Eแม่บ้าน KC68/14-15 มานั่งด่ากู "โตเป็นควายแล้วยังขอเงินแม่ใช้" พูดสำเนียงไทยชัดเจน ทั้งทีปกติมันจะเว้าลาว...พูดซ้ำหลาย ๆ ครั้ง จนกูต้องคิดได้ว่าอ้อ Eแม่บ้าน KC มันด่ากู ทั้งทีกูไม่เคยทำอะไรให้มันเลย..ผัวมันสูบบุหรี่โยนก้นบุรี่มาหลังคาชั้น 3 เพราะรูกรงเหล็กใหญ่พอที่จะดีดออกมาได้..มันก็ปฏิเสธว่าผัวมันไม่ได้ทำ กลางคืนกูได้กลิ่นบุหรี่โชยมาถึงดาดฟ้า..เจ้าของบ้านก็บอก บ้านนี้มีคนสูบบุหรี่แค่ 2 คนเอง..ลูกมึง woody dino ก็ไม่ได้สูบบุหรี่ มาตัวไหนมันดีดก้นบุหรี่ออกมาล่ะ ฝนตกก็ไหลลงหลังบ้าน ท่อตัน.. Eซ้อมันด่ากู "หัดไปหาตรวจซะบ้างนะ จะได้เป็นปกติ มันว่ากูบ้า ก็มึงนั่นแหละ I sas POP ที่เอากูไปนินทาให้ Eซ้อ (ปากหมามาด่ากู ทั้งที่มันแต่งตัวสวย แต่ปากยิ่งกว่าอมหมาเน่ามาเสียอีก ทุ้ย)
*
กูมีแต่ตัว กับเศษเงิน 7,000 สมบัติเก่าของอาผอ ทอง 1 สลึง ต้องเอาไปจำนำเอาเงินมากินข้าว ซื้อไหมมาหัดถักเผื่อทำขาย...พวกแม่งไม่ให้อะไรกูเลย.แม้แต่เศษเงินที่จะลงทุนทำของขาย ซื้อของมาขาย..นอกจากจะบังคับให้กูเป็นทาสขายโชห่วย แลกข้าวแลกน้ำ เหมือนตอนเด็ก ๆ
*
แจ๋บอก "แม่เอ็งบอก มีอะไร ให้โทร.หาเค้า" / ตอนนี้ กูไม่ได้มีหน้าที่ขอเงิน หรือโทร.ไปหาแม่มึง....ถ้ากูพูดกูทำอะไรมาตั้งแต่เด็ก ให้พวกมึง มีตึก มีบ้าน มีกิน มีใช้ จนถึงทุกวันนี้ (ก่อนที่กูจะไปทำงานช่อง9) พวกมึงกลับทำกับกูอย่างนี้...พวกมึง "เอาตีนก่ายหน้าผาก" แล้วยังคิดไม่ออก..หรือว่าแกล้งโง่..ไม่คิด...ว่า กูควรจะได้อะไรคืนมาบ้าง..ที่ช่วยหาเลี้ยงพวกมึงมาตั้งแต่เด็ก..
*
กูไม่ได้ได้อะไร..ก็ไม่เป็นไร อย่างมากก็แค่ตาย...แต่ชื่อพวกมึง กูจะให้ชาวโลกได้อ่าน ได้รู้จักพวกมึง 3 คนแม่ลูก..แบบเต็มๆ ถ้าไม่มีใครอ่าน ไม่มีใครซื้อก็ถือว่าเป็นโชคดีของพวกมึงไป...แต่ถ้ามีคนซื้อไอ้ที่กูเขียน..แล้วถ้าเขาไปทำเป็นหนังสือ..พอจะให้กูได้มีเงินกินข้าวอยู่บ้าง ก็จะถือว่าเป็นต้นทุนของกู โชคดีของกูบ้างก็แล้วกัน ...พวกมึงอย่าด่า อย่าว่ากูใจร้าย ทำร้าย ทำลายพวกมึงเลย..กูก็แค่ต้องทำเพื่อความอยู่รอด แค่มีข้าวกิน มีเศษสตางค์ซื้อข้าวของส่วนตัวใช้ มีเงินรักษาตัว บ้าง..มีแต่น้ำเหลืองไหลออกจากท้อง..ไม่มีเงินรักษา
*

2 พย.54 เมื่อคืนโทร.หาแจ๋ ถามเรื่องพี่อ๋อย

เมื่อคืนโทร.หาแจ๋ ถามเรื่องพี่อ๋อยกลับอเมริกาเมื่อไหร่..
แจ๋บอก.."แม่เอ็งเค้าบอก มีอะไรก็โทร.ไปหาเค้า" / "กูไม่โทร..ให้มันมีลูกชายมัน 2 คน กูไม่ใช่ลูกมัน" "แม่เอ็งเค้าโอนเงินประจำเดือนให้เอ็ง 2,000 ไม่รู้โอนให้หรือยัง" / "ไม่รู้ ยังไม่ได้เช็ค" (ทุ้ย 2,000 ค่าเช่าก็หมดแล้ว..พวกมึงจะให้กูกินอะไร..ทำมาหากินอะไร ในขณะที่พวกมึง กิน นอน อยู่อย่างสบายบ้านตึก ถ้ากูอยู่ กูก็ต้องอยู่ดาดฟ้า..ทั้ง ๆ ที่ตั้งแต่เด็ก กูก็ไปตลาดคลองเตย นั่งเฝ้าผักคนเดียว..หุงข้าว ทำกับข้าว เปิดปิดประตูรถนักเรียน ไม่รู้กี่คัน..ไปตลาดสามย่าน ไปตลาดวงเวียนใหญ่กับแม่มึง 2 คน เดินหิ้วตะกร้า ถาดใส่เต้าหู้ ถังใส่เลือดหมู ถาดไข่ ถัง..นั่งสามล้อกับแม่มึง กลับมาขายของ..เขายังพูดว่า "กูทำคนเดียว ถามทั้งซอยพิพัฒน์ 2 ได้เล้ย..พวกมึงไปถามสิ..ว่าป้าผอม ๆ ที่แกมาเช้าคนแรก เขาเห็นช่วยช่วยแม่มึงทำงาน หน้าไอ้ป๊อปกับกู เขาเห็นใครมากกว่ากัน เขาเคยเห็นหน้าไอ้ป้อมมั้ย..ทั้ง ๆ ที่ก็โตเป็นควายแล้ว..ยังไม่เคยช่วยทำงานอะไรสักอย่าง งานบ้านไม่เคยแตะ ล้างส้วม ขัดห้องน้ำเป็นมั้ย..ไอ้สัตว์ป๊อป..ไปโรงเรียนช่างกล แถวกล้วยน้ำไทแต่เช้า มันต้องเทของหรือเปล่า..กูต้องทำทุกอย่าง เทของ จัดของก่อนไปโรงเรียนพาณิชย์สีลม..ไอ้ป้อมเคยตื่นขึ้นมาทำอะไรบ้างมั้ย กวาดบ้านเป็นหรือเปล่า..ล้างชามสักใบเคยมั้ย..กูทั้งนั้น...ยืนขายของกับแม่มึงจนสาย เก็บของเข้าตู้เย็น เดินไปซื้อน้ำแข็งบ้านหมะ 1 มือ พวกมึงเคยเดินไปซื้อมั้ย..เก็บของเสร็จก็ทำกับข้าวมื้อเช้า พวกมึงเคยทำมั้ย..
*
พวกมึงอยู่สบาย ชั้น 2 ชั้น 3 แต่ก็ต้องอยู่ดาดฟ้า 4 ปีกว่า ...เกือบ 10 ปีที่ไปร่อนเร่ รับจ้าง ทำงานค่าแรงเดือนละ 4 พัน..พวกมึงทำมาหากินที่ร้านผัก ได้เงิน ได้ค่าจ้าง ไม่เคยให้กูสักบาทเดียว...แต่พอกูกลับมาขอความช่วยเหลือ แม่มึงกลับมาด่ากู 40 กว่าแล้วยังต้องเลี้ยง...กูช่วยทำมาหากินเลี้ยงพวกมึงตั้งแต่เด็ก กูไม่เคยขอค่าจ้างเลยสักบาท..กูแก่แล้ว แม่มึงยังบีบคั้น กลั่นแกล้งให้กูไปรับจ้างวันละ 200 ..พวกมึงลองเอาตีนก่ายหน้าผากคิดซิ..(คำนี้ แม่มึงชอบด่ากูตลอดเวลา ที่กูทำผิดตามความคิดเขา) ถามแม่มึงซิ ว่า "เอาตีนก่าหน้าผาก" เขาจำคำด่ากู คำนี้ได้หรือเปล่า..พวกมึง "เอาตีนก่ายหน้าผากคิด" ซิว่า..2 พัน กูต้องมาจ่ายค่าเช่า (เพราะแม่มึงไม่ให้ลูกอย่างกูอยูบ้านสบายอย่างพวกมึง ทั้งที่กูทำงานให้เขามาตั้งแต่เด็ก แก่ตัวแล้วยังต้องยอมเป็นทาสขายโชห่วยวันละ 200 ให้แม่มึง ไม่งั้นกูจะไม่มีข้าวกิน...ถ้าไม่ยอมเป็นทาสรับจ้างวันละ 200 ก็ต้องยอมไปเป็นทาสรับจ้างคนอื่น...ทุ้ย "ให้ไอ้ปูทำมั่ง"..กูทำให้พวกมึงตั้งแต่เด็ก ตีซะ 5 ขวบ ไปตลาดวงเวียนใหญ่ วิ่งเส้นเยาวราช กลับป๊าขับรถข้ามสะพานพุทธ..แวะตลาดสามย่าน วิ่งเส้นพระราม 4 กลับเข้าสีลม..กลับมากูต้องขายทอดมัน 1 กะละมังเล็ก พวกมึงเคยขายมั้ย..ช่วยทำงานทุกอย่างที่แม่มึงสั่งให้ทำ เคยเกี่ยงไม่ทำมั้ย ผ่านมยังต้องนั่งรถเมล์ไปเลย ค่าผ่าตัด 400 กว่าบาท ต้องรักษา รพ.หลวง แต่พวกมึงไม่สบาย ปางตาย..อาการหนัก ได้นอน รพ.เอกชน แม่มึงจ่ายให้ตั้งเท่าไหร่..
*
เนี่ยเหรอคนเป็นแม่อย่างคุณนายวิภา จงมีความสุข...ลูกสาวคนเดียวที่ช่วยทำมาหากิน ซื้อของ หิ้วของ..แทนที่จะสอนลูกชาย 2 คน..มันช่วยทำมาหากินตั้งแต่เล็ก ช่วยหาเลี้ยงพวกมึง 2 คน เวลามันแก่ มันลำบาก เลี้ยงมันให้ดี ๆ หน่อย อย่าให้มันลำบากมาก...คนเป็นแม่กลับสอนลูก 2 คนด่ากู "หัดทำมาหากินมั่ง หัดลำบากซะมั่ง จะได้รู้เงินหาลำบาก ให้มันทำมั่ง...งานเยอะแยะ งานเยอะแค่ไหนก็ทำกัน 2 คน..(ทั้งที่พวกแม่งได้ค่าแรง ได้ค่าจ้าง ได้ค่ารถ ค่าจ้างซื้อผัก ทุกอย่างที่พวกแม่งทำงานให้แม่มัน มันได้ค่ารถ ค่าจ้าง เป็นเงินทั้งนั้น แต่ก็ทำให้พวกแม่งกิน ใช้ เรียนหนังสือ ก็ไม่เคยได้ค่าจ้างสักบาท แถมทำให้ไม่ดี ไม่ถูกใจ โดนแม่มันด่าให้อีก) ตอนนี้แก่ 45 แล้ว ไม่มีใครรับคนอายุขนาดนี้จ้างทำงานแล้ว..แม่งจะให้กูลำบาก อดอดอยาก ๆ เป็นขอทานอยู่นั่นแหละ แต่ให้ลูกมัน 2 คน มีทรัพย์สินของป๊า อยู่บ้านอย่างสุขสบาย...อยู่บ้านดินแดงอย่างสุขสบาย..ไม่ต้องทำอะไร ก็มีทรัพย์สิน มรดก มานอนรอให้พวกมันเป็นเจ้าของ..แต่ก็แม้แต่ที่ทำมาหากิน ไม่หวังจะได้เป็นเข้าของโฉนดอะไรเลย..ก็ยังไม่ได้เลย มาเช่าบ้าน แม่ก็ไม่ช่วยค่าเช่าบ้าน ให้แต่ที่ป๊าให้ 2 พัน ...พวกมึงเอาตีนก่ายหน้าผากคิดบ้างหรือเปล่า..กูจะเอาอะไร ต้องกราบกราน ขอร้องยังไม่มีเงินให้เงินมัดจำค่าเช่าห้อง..แต่พวกแม่งมีค่าเช่าแดก ใช้ ไปตลอดชีวิต...อ้างแต่มีค่าใช้จ่าย ค่าซ่อมบ้าน นั่น นี่...ค่าภาษี... พวกมีงมีตึกแถว มีบ้านให้เขาเช่า..กูก็ช่วยทำทั้งนั้น..แต่ก็กลับเหลือแต่ตัว เซ็น "ไม่ขอรับมรดก" ให้แม่ง 2 ที่...ได้แค่เศษเงิน 7,000 ทั้งทีกูก็ดูป๊า ช่วยเขาขายของก่อนเขาตาย..เด็ก ๆ ก็ช่วยทำงานบ้านทุกอย่าง ป๊าขายก๋วยเตี๋ยวกูก็ยังช่วยเขาขาย หัดทำกับเขา..สุดท้าย ได้เศษเงิน 7,000 แต่พวกมึงได้กับได้...
*
กูไม่มีปัญญา ไม่มีเงินไปจ้างทนาย ฟ้องร้องเรียกร้องทรัพย์สินอะไรหรอก..แต่เอางี้ดีกว่า..เพิ่งคิดได้..ชื่อกูน่ะ ขายไม่ได้หรอก แต่ชื่อ "เปสเช่" "เดอะป๊อป" ที่อีซ้อข้างบ้านพูด "พี่ชายก็แสนจะดี๊ดี" ขายได้..
*