สุชาติ สุเทพ สุพรรณโกมุท วิภา จงมีความสุข หัดอ่าน หัดดู "ผมจะเป็นคนดี" ซะบ้าง

สุชาติ สุเทพ สุพรรณโกมุท วิภา จงมีความสุข หัดอ่าน หัดดู "ผมจะเป็นคนดี" ของคุณวิกรม กรมดิษฐ์ ซะบ้าง
เผื่อจะได้เป็นคนดี ก่อนตาย แก่ ๆ กันแล้ว
*
หัดลดความเห็นแก่ตัวกันลงบ้าง
*
หัดพาแม่มึงไปวัด ของแม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต ซะบ้าง ไปศึกษาธรรมะอย่างถูกต้อง
*
ถ้าแม่มึงตาย หาข้าวโพดปิ้ง แก้วมังกร ไปไหว้แม่มึงด้วย เขาทำหาเลี้ยงพวกมึง คนเดียวเขาเหนื่อยคนเดียว
น้ำกัดเท้าต้องใช้ครีม "นิจิดี" ตลับสีฟ้า ทารอยแตกของน้ำกัดเท้าทุกวัน

ลืมข้อความ (ด่า) สำคัญ

"ไอ้ที่ทำ ไม่ทำแล้วหรือไง"
"ไม่ทำแล้ว ทำแล้วไม่ได้เงิน"
(คงจะนึกสมน้ำหน้าในใจ)
*
จะเอาเงินที่ไหนไปซื้อไหมมาถัก งานถักต้องใช้เวลา
ไม่มีที่ขาย ไม่มีใคร support ไม่มีทุน ก็ต้องทำงานรับจ้างสิ
ถึงจะมีข้าวกิน
*
"ที่นี่ไล่ที่เมื่อไหร่ ก็เลิกขาย มึงไม่มีกิน
ที่นี่ไล่ที่เมื่อไหร่ เลิกขายมึงไม่มีกิน"
"ไล่ที่เมื่อไหร่ล่ะ"
"ไม่รู้"
"ไล่ที่เมื่อไหร่ กูก็เลิกขาย มึงไม่มีกิน"
*

27 ตค.54

วันนี้นั่งรถมอเตอร์ไซค์ 70 บาทขาไป ไปเคลียร์ ดอกเบี้ยค่ากล้อง 280 บาท
ดอก (ทอง) 160 บาท
ค่าเช่าห้อง 2,790 บาท
ลุงกับป้าดูแลหอ ขอเขาให้หักหนี้เก่า 2,500 จากเงินมัดจำ 2,600 (ไม่เอาเงินทอน) เขาก็ให้
*
มีคนมาเข้าอยู่ประมาณกลางเดือนตุลาคม 54
*
เขาย้ายของเราออกมา ไหมถักป้าแกเอาไปถัก ไม่เป็นไร ยกให้
แต่มีถุงของ ไม่รู้ใครเอาไป ลุงบอกถามทุกห้องแล้ว ไม่มีใครบอกว่าเขาเอาไป
ชั่งมันค่ะ ของหายไปแล้วก็หายไป เขาคงไม่มีใช้ ถือว่าทำบุญค่ะ
*
มีกิโลตราชั่งลูกเล็ก 1 ลูก, หม้อหุงข้าวไฟฟ้า 1ใบ, คันเลื่อนและใบเลื่อยฉลุ, แผ่นพลาสติกอย่างดีแผ่นละเกือบร้อยบาท, ใยโพลีเอสเตอร์ยัดตุ๊กตา 1 ถุงใหญ่,
*
เครื่องเขียน พวกปากกา ดินสอ, โทรศัพท์มือถือ Hutch W200 Motorola สายชาร์จ (ยังใช้ได้อยู่ แต่กดแป้นไม่ค่อยติด) สายหูฟังของ Gnet , สายไฟปลั๊กราง
*
เหลือโต๊ะเหล็กพับ เก้าอี้ แล้วก็หนังสืองานฝีมือขวัญเรือน ถังซักผ้า 2 ใบ ไม้แขวนเสื้อ ถุงเอกสารลายตัดขวด Pet ทำโคมไฟ Recycle
*
สิ่งใดที่เราสูญเสีย เรามักจะได้สิ่งใหม่มาทดแทนเป็นของหรือมูลค่าที่มีมากกว่าของที่เราสูญเสียไปอีกหลายเท่า.. ทำบุญ ทำบุญ ทำบุญ ชีวิตเราจะได้เบา ไม่มีใครมาทำร้าย ไม่มีใครคอยคิดจะทำลายเรา
*
ค่ารถขากลับ 80 บาท วิ่งกลับไปร้านจำนำกล้องอีกครั้ง เมื่อก่อนเที่ยงร้านยังไม่เปิด
*
พรุ่งนี้ไปหางานทำ สมัครงาน ทำอยู่ทีนี่จนตาย.. หรือไม่ก็พิการไปทั้ง 2 ข้าง (เพราะข้างขวาก็เริ่มชานิดหน่อยเป็นบางเวลา)
*

27 ตค.54

ขอยืมเงิน 5,000 ไปจ่ายค่าเช่าห้อง เอาไว้กินตอนทำงานอีก 1 เดือน
จะไปสมัครงานที่ Lotus อมตะ เขารับอายุ 18 ปีขึ้นไป หลายตำแหน่ง
มีเงินเดือน สวัสดิการ ค่ารักษาพยาบาล ค่ากะ
*
"อะไร ให้แจ๋โอนไปให้ 2,800 ไม่ได้รับรึไง"
"ไม่รู้เรื่อง เพราะไม่ได้เอาสมุดไปปรับ วันนี้ก็ไม่ได้เอาสมุดมาด้วย"
"เอาไปเที่ยวนี้ ไม่ใช่อีก 3 วันมาเอาอีกนะ ไม่มีให้แล้วนะ มึงจะทำอีกกี่ที่"
"ถ้าได้ทำที่นี่ ก็คงจะทำเป็นที่สุดท้าย ทำจนตายไปเลย"
*
หยิบเงิน นับแล้วนับอีก ได้เงินแล้ว เซ็นชื่อรับเงินในสมุดบันทึกเล็ก
"แจ๋โอนให้ 2,800 วันนี้มาเอาอีก 5,000 รวมเป็น 7,800"
"จะเอาเท่าไหร่ บอกมา จะเอาเท่าไหร่บอกมา จะขายที่ขายนาให้มึงให้หมด จะขายที่ขายนาให้มึงให้หมด
ค่าเช่าเอาไปให้หมด ค่าเช่าเอาไปให้หมด" (จำได้แค่นี้ นอกนั้นจำไม่ได้แล้วว่าคุณนายแม่วิภาด่าอะไรอีกบ้าง)
รีบไปดีกว่า
*
"ป้อมบอกว่ามึงไปเขียนอะไรในเน็ต เดี๋ยวกูจะให้เขาเขียนมั่ง"
"อยากเขียนอะไรก็เขียนไปเถอะ"
*
เดินออกจากบ้าน
คุณนายแม่วิภา ตะโกนด่าไล่หลัง
"กูให้มันเขียนมั่ง 40 กว่าแล้วยังต้องเลี้ยงเลย 40 กว่าแล้วยังต้องเลี้ยงเลย"
ตะโกนกลับไป "เอาเลย เขียนให้เยอะ ๆ เลย เขียนให้เยอะ ๆ เลย
คนอ่านเขาอ่านแล้ว เขาชั่งน้ำหนักเองว่าใครถูกใครผิด"
พอละ..เหนื่อย
*
ซื้อไม้นิตวงกลมอีก 2 อัน ซิป 4 เส้น รวมเงิน เกือบ 300 บาท
ค่ารถเมล์ 50 ค่ารถทัวร์ 68 บาท
*

25 ตค.54 วาระสุดท้ายของชีวิตมาถึงแล้ว

ตอนแรก คิดว่าจะมีเงินทุนเอาไปทำมาหากิน เก็บเงินสักก้อนเอาไปผ่าท้อง
ก้อนในท้องโตแข็ง ก้อนใหญ่ ช่องท้องช่วงบนเวลากดลงไป ก็แข็งไปทั้งหมด
อาจเป็นตับแข็งเหมือนป๊า เวลานอน พลิกตัวนอนตะแคง ก็เจ็บก้อนในท้อง เหมือนจะแตก
ตอนนี้ ขาก็ชาไปทั้งแถบ นิ้วก้อนเขวาก็ชา ไม่หายแล้ว
เงินหมดแล้ว เวลาออกนอกบ้าน ต้องใส่ผ้าอนามัยแผ่นใหญ่ ซับน้ำเหลืองไหลจากช่องคลอด
เป็นระยะ ๆ ถ้าอยู่บ้านน้ำเหลืองข้นเหนียวก็จะไหลเป็นทางลงมาตากขา หรือไม่ก็หยดลงพื้น
อาการน้ำเหลืองไหลเป็นมา 8 ปีแล้ว ตอนนี้ก็คงจะเป็นมะเร็งแล้ว ไม่รู้ขั้นไหน
ไม่ต้องส่งเงินอะไรให้เค้าแล้ว นอนรอวันตาย สิ้นเดือนไม่มีเงินจ่ายค่าเช่า
ก็จะต้องออกไปหาที่ไหนสักที่ฆ่าตัวตาย ใคร  ๆก็ ฆ่าตัวตายทั้งนั้น ลูกเขย ส.ส.
ไม่มีเงินรักษาเมีย 16 ล้าน ยังยิงตัวตายเลย กระโดดสถานีรถไฟ้หนีโรคร้ายตกลงมาตาย
กระโดดตึก กระโดดแม่น้ำตาย เค้าคงเลือกตายได้สักอย่าง
ก้อนเนื้องอกในท้องไม่ต้องรักษา ไม่ผ่าแล้ว ขอเป็นศพ เป็นผีไม่มีญาติ
ลาก่อน ขอให้ทุกคนมีความสุข มีเงินใช้ตลอดชีวิต

                                                                              สุวรรณา สุพรรณโกมุท

ทองอาผอก็ปล่อยให้หลุดจำนำไป ค่าเช่าห้องตึกอัญชณาแมนชั่น
คนดูแลตึกก็ถูกหักเงินเดือนไป ไม่มีเงินไปจ่ายค่าเช่า ของต่าง  ๆก็ต้องปล่อยไป
"อะไรที่ไม่ใช่ของเรา เราก็ไม่ได้ใช้"
"อะไรที่เราไม่ได้ใช้ ก็ไม่ใช่ของเรา"

เห็นมั้ย ในที่สุด นายก็รับไม่ได้ คนไม่ดีก็อย่างนี้แหละ

บางทีนาย..คงจะเหมือน คุณผู้หญิง ที่เมื่อวันก่อนโทร.ไป พอรู้ว่าเป็นเรา เขาบอกรีบวางสาย บอก "เดี๋ยวโทร.กลับ" แต่จริง ๆ แล้ว เขากลัวเราโทร.ไปรบกวนเรื่องเงินมากกว่า
*
ขอให้นายโชคดี บอกแล้วคบกันไม่ได้หรอก.. ตัวตนที่แท้จริงของนายกับของเรามันคนละขั้วกัน
*
พรุ่งนี้วันตัดสินชะตาชีวิต (ถ้าไม่ตายก็เข้าคุก) เค้าจะกลับไปเผาบ้านพวกมันให้สิ้นซาก
*
ตอนแรกคิดว่าจะไปกระโดดสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง มันกว้างใหญ่ดี ร่างกระแทรกพื้นป๊อกเดียว
ก็จม จอดสนิท อีกอาทิตย์ก็ลอยขึ้นอืด
*
แต่ขี้เกียจ เงินไม่พอค่ารถ ไปไม่ถูกด้วย เผาบ้านมันดีกว่า
*
นายไม่ต้องกลัวนะ เค้าไม่ขอเงินใคร ไม่ยืมเงินใคร ไม่รบกวนใครอีกแล้ว...โชคดี ลาก่อน
*

จดหมายถึงแจ๋ ให้ไปไถ่ทองอาผอ สลึงนึง

แจ๋ เดี๋ยวเค้าจะเขียนหนังสือมอบอำนาจ ให้แจ๋เอาบัตรประชาชนของเค้าไปไถ่ทอง ที่ตลาดดอนหัวฬ่อ จำนำไว้ 8,000 เลยมาเกือบเดือนแล้ว อาจะหลุดจำนำ ดอกเบี้ยประมาณ 200-300 บาท
*
เอาบัตรนั่งรถตู้ไป ขึ้นรถตู้ที่วิน อมตะนคร บอกลงตลาดสิรัชชา (ปลายทาง คิวรถตู้) เดินไปทางขวา ข้างธ.ไทยพาณิชย์
*
กับจำนำกล้องไว้ 700 ดอกเบี้ยก็ประมาณ 200-300 บาท เอาบัตร เอาตั๋วจำนำทองไปด้วย
*
จะเอาหรือไม่เอาก็ได้..เค้าคงไม่ต้องใช้แล้ว บัตรประชาชน และเดี๋ยวจะกลับไปเผาบ้านดินแดงให้วอดวาย จะไม่เหยียบเข้าบ้านนั้นอีกตลอดชีวิต อะไรที่ไม่เอา ให้คุณนายวิภา สั่งคนเอาไปเผา หรือเอาไปทิ้งได้เลย
*
มีของอยู่ในห้องเช่า "อัญชณาแมนชั่น" หลายอย่าง ไดร์เป่าผมอันใหญ่ หลายร้อย โต๊ะพับใหม่สีน้ำเงิน
เก้าอี้พลาสติก 2 ตัว หนังสือถักนิตติง (เผื่อให้เล็ก) กิโลลูกเล็ก
แต่ต้องเอาเงินค่าเช่าไปเคลียร์อีก 5,000 บาท ทิ้งเลขที่บัญชีเอาไว้ให้คุณแม่บ้าน วันที่ 31 ตค.54
ถ้าเจ้าของหอเขาเคลีย์ค่าน้ำค่าไฟค่าของเสียหายเสร็จแล้ว เขาจะโอนคืนให้ที่เหลือเข้าบัญชี
หรือถ้าไม่เอาเงินไปจ่ายก็ให้ยึดของไป แล้วให้เขาด่าไล่หลังเค้าในนรก
"อัญชณาแมนชั่น" อยู่ในซอยข้างธ.กรุงไทย กับ 7-11 ตรงข้ามธ.ไทยพาณิชย์ รถเยอะ ข้ามถนนระวังแล้วกัน
*
ฝากคืนกุญแจบ้านให้คุณนายวิภาด้วย มีกุญแจห้องสวรรค์ (ดาดฟ้า) แจ๋เอาไปเปิด ยกให้แจ๋หมด
หนังสือมองซีอีโอโลก หลายเล่ม กับ ผมจะเป็นคนดี ฯลฯ ที่มีลายเซ็นให้วูดดี้กับดีโน่ ให้เด็ก 2 คน
แต่แจ๋จะเอาไปอ่านก่อนก็ได้
*
ค่าเช่าห้องเช่าใหม่ (ถ้าเค้าไม่กลับภายในสิ้นเดือนนี้) เจ้าของบ้านคงจะโทรศัพท์มาทวงค่าเช่า
ประมาณ 2 พันกว่าบาท (เพราะไม่ได้อยู่แล้ว คงไม่ต้องจ่ายค่ามัดจำห้อง 1,400 บาท)
หรืออาจจะต้องจ่ายค่ากุญแจบ้านให้เขา ค่าน้ำ ค่าไฟ
*
เขียนหนังสือบอกเจ้าของบ้าน ให้เขาเอาเครื่องมือ ไม้ถักนิตติง อุปกรณ์ ไหมพรม ไปบริจาคให้ที่ไหนก็ได้ แล้วแต่เขา (คงทำมาหากินพวกนี้ไม่ได้จริง ๆ ไม่ได้เงินจริง ๆ อย่างที่คุณนายวิภาพูดไว้..แต่คนเขา
ทำกันได้ ขายกันได้ มีร้านขายไหม ขายเสื้อผ้า)
*
จะมานั่งเป็นลูกจ้างรายวัน ก็มือ แขนขาเดี้ยง ชาไปหมดแล้ว จะทำงานทำไมให้เหนื่อย
ทำมาตั้งแต่เด็ก ช่วยทุกอย่าง คุณนายวิภากลับพูดว่า "กูทำคนเดียว" ลูกชายสุดที่รักทั้ง2คน
ทำเท่ากูหรือเปล่าก็ไม่รู้ มันได้ทุกอย่างไป.. แต่กู 45 จะ 50 แล้ว คุณนายวิภาจะให้ทำให้เหนื่อยตาย
"ให้มันทำซะบ้าง ให้มันรู้บ้างเงินหายาก ค่าเช่าเอาไปให้หมดเลย เอามั้ย กูเป็นคนทำเหนื่อย ทำตั้งแต่ เช้ายันดึก กูเป็นคนหา มึงเป็นคนใช้เงิน"
แต่ลูกใครต่อใคร ลำบากลำบน โดนตบ โดนตี โดนกระทืบ น่าสงสาร ให้ซะ ก็เขาดีนี่
มึงเป็นลูกแท้ ๆ ยังทำได้ไม่ดีเท่าเขาเลย ก็ไม่สมควรได้อะไร ให้มึงขนาดนี้ก็นับว่าบุญโขแล้ว
นอนในคุก ทำงานแบบคุก ๆ ก็ไม่เลวนักหรอก..คนอื่นได้ กูก็ต้องทำได้
ขอให้มีข้าวกินฟรี มีที่ซุกหัวนอนฟรี จะนรกดาดฟ้า ห้องเก็บของ หรือนรกคุก ก็อยู่ได้เหมือนกัน
*
ฝากคืนหนังสือ 2 เล่มในกล่องข้างกำแพงข้างตู้เสื้อผ้า อยู่ในถุงพลาสติก เป็นของห้องสมุดซอยพระนาง
บอกเขาว่าเอามาคืน คนยืมตายไปแล้ว ขอให้เขาอย่าคิดปรับ (ถ้าคิดคงจะหลายพัน) เอามาหลายปีแล้ว
*
คงจะจริงอย่างที่คุณนายวิภาพูด "เสื้อถักสวย ๆ ถักเครื่องถูก ๆจากเมืองจีนเยอะ ๆ ไปตัวละ 50 บาท" ขนาดเจ้าของร้านเน็ตยังใส่เสื้อถัก (เครื่อง) สวยจริง ๆ
*
ขึ้นอีกแล้ว คันแผลตุ่มใส่ที่นิ้วโป้งมือซ้าย ยังไม่หายสักที
*
เอาเบอร์โทรศัพท์ไป ร้านขายไหม 086-8280242 เผื่อพวกมึงจะโทร.ไปบอกเขา ใส่ร้ายกูได้อีก
แล้วจะให้เบอร์ 02-2668672 ไว้ ให้เขาโทร.มาทวงค่าเช่าห้อง ซึ่งตอนนั้นกูคงเข้าไปนอนในคุกเรียบร้อยแล้ว เหมือนลูกชายคนโตของป๊าไง..*
สุดท้ายจดหมายก็ไม่ได้ส่ง แจ๋ไม่อยู่สีลม