งานเกษตรแฟร์ 5 มิย.55

สาย 24 รถเมล์ฟรี จากอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ...ถ้าหิวมาก ลงประตู 1 เข้าประตู 1 ของกินเพียง เดินเลาะริมซ้ายทางเดิน ..ถ้าเอางานต้นไม้ เข้าประตู 2 ..(ตรงประตูทางออกประตู 2 มี ง.สระอู โดนเหยียงแบนเต๊ดเลย กองอำนวยการถามตัวใหญ่ไหม ก็ประมาณครึ่งเมตรอะ..ขนาดประมาณ 1 นิ้ว (แบบแบนแล้วนะ) อึ๋ยส์....ขนลุกส์ * เหลืออีก 2 วัน...วันนี้ต้องไป...ได้เมล็ดพันธุ์ผักพืชพื้นบ้าน...ผักเสี้้ยน ฟักข้าว (น้องผู้หญิงคนขายบอก ต้องกระเทาะเปลือก..ถาม เอา ฆ้อนทุบเหรอ..น้องบอก ไม่ใช่พี่...เอากรรไกรอันใหญ่ตัดเล็มริมเปลือกให้ดู บอก ควรปลูกทุกเมล็ด เพื่อให้ได้ทั้งต้นตัวเมีย ตัวผู้ ต้นกระเทย..แช่น้ำก่อน 1 คืน) เมล็ดผักเหลียง ที่ชุมพรนั่นแหละ (อ๊ะมีเมล็ดด้วยเหรอ) เขาบอก ต้องเพาะทันทีในทราย เพราะว่าเป็นเมล็ดสด ต้องปักต้นเอียง 45 องศา จะแตกต้นใหม่ (คงจะอย่างนั้น เพราะผู้ใหญ่บ้านที่หลังสวนก็บอกอย่างนั้น) ไม่มีทราย เดี๋ยวปักดินมั่ว ๆ เอาไปก่อนละกัน...ไม่ขึ้นก็ไม่ว่ากัน...น้ำเต้าเซียนเล็ก (ผลแก่ สีน้ำตาลทอง สวยงามมาก..ก..ก..) มะอึก (ใส่น้ำพริกกะปิ) ชมจันทร์ (บานดึก อดดูตอนเช้านะจะบอกให้) (ซองละ 20 3 ซอง 50 บาท) 6 ซอง ก็ร้อยนึง..ยังมีอีกตั้งเยอะ มีเมล็ด อะไรนะ คาโบลี โบลา นี เขาบอกเด็กเมืองนอกไม่มีมะละกอให้ไอ้นี่ทำส้มตำแทน มีทั้งเปลือกสีม่วงและเ้ปลือกสีเขียว....ซองละ 50 บาท สั่งถั่วพูสีม่วงไว้ (เห็นลุงลูกค้าประจำเขาสั่ง สั่งมั่ง) * ต้นมัลเบอรี่ หม่อนออกเป็นช่อ กินผล ซื้อที่ร้านที่มีลองกองขาย ผู้หญิง ต้นละ 50 บาท ใบน้อยมาก เหลืองด้วย (กลัวไม่รอดอ่ะ) เขาบอกทำต้นส่งโครงการหลวง ลูกหม่อนเยอะ นิยมทำไวน์มากกว่าอบแห้ง เพราะเสียน้ำเยอะ ไม่คุ้ม ขากลับเดินมองฝั่งโน้น เยื้องกับร้านนี้ (ตอนซื้อบอกขอซื้อถุงใหญ่จะใส่ต้นไม้รวมกัน เขาไม่ขาย บอกไม่พอ ต้องรอแฟนก่อน ไม่ค่อยอยากพูดด้วย เลยไม่เอาก็ได้) ฝั่งตรงข้าม เยื้องกับร้านนี้มีต้นมัลเบอรี่ เยอะด้วย ต้นสวยใหญ่กว่า เขียนป้ายบอก ต้นละ 50 บาท..(ควรซื้อร้านนี้ มีน้องผู้ชายเป็นคนขาย)... * กำแพงแสนไวท์ ออนซีเดียม ดอกสวย กระถางละ 60 2 กระถาง 100...086-3675975 K.เมธี * อะไรละเนี่ย...200 อ๋อ ไม่รู้ แต่ไอยเรศ 150 คุณสมศักดิ์ แซ่...081-9484916 * F83 คุณรัฐ จันทร์...ชาลีเบบี้ 250.- ไอยเรศ 150.- 081-4916 อีกร้าน มะลิฉัตร ฝั่งตรงข้ามต้นละ 80 2 ต้น 150 ผู้หญิงขาย มะลิฉัตรมาหลายร้าน * คุณเตชินทร์ แจ่มสาย 080-0567104 มะค่าโมง กะฮอกกานี ต้นละ 20 กระเช้าสีดา สวนอยู่เพชรบูรณ์ ต้นเดือน อยู่เซ็นทรัล รัตนาธิเบศร์ มะตูมไข่ 40 ต้นพิมเสน 50 มะตูมนิ่ม ทำยา 100.- * อ่อมแซ่บ (ต้น) ต้นเฉาก๊วย ผักแพว น้ำว้า... เตชินทร์ 189-7285693 087-307-2316 (อันบนเบอร์บ้าน โทร.อาจไม่เจอ เจอคนที่บ้านรับสาย) เปราะหอม 80.- (ที่ใส่เครื่องพริกแกงเขียวหวานน่ะนะ) * จตุจักร หน้ากองอำนวยการ F85 จำปาแคระ จำปาจิ๋ว (ดอกจิ๋ว) ต้นละ 1,000 กิ่งตอน 300.- อยากได้จำปีร้อยมาลัย 300.- โทร.สั่งล่วงหน้าก่อน (ควรจะ) * พันธิวา แดงนาเพียง มะเขือกินใบ 089-790-1057 พริกสีม่วงต้นละ 25 บาท คุณแม่ จตุจักรโครงการ 19 ไฮเดรนเยีย 150.- มะรุม ซิลเวอร์ดอลลาร์ * ไม่รู้ร้านไหน อ๋อ ชมรม... ขายมะรุมฝักหวาน ฝักเบ้อเริ่มเทิ่มเลย * H156 มะพร้าวกะทิน้ำหอม 80-100 บาท * H93 สาเกข้าวเหนียว 120 น้ำดอกไม้สีทอง กรกต คูลา 089-811-8637 * H175 ปรีชา ยังคำ..สวนปราจีน มะไฟแดง ออกเปรี้ยวกว่ามะไฟเหลือง แต่ช่อสวยงามมาก 400.- * ว่าน 4 ทิศ อินโด สวยงามมาก ดอกใหญ่สีแดงสด ถาม คนขายบอกเป็นไม้ตัดดอกได้ (ไอ้เราไม่เคยนะ ไม่แ่น่ใจ) 120.- ร้านไหนไม่รู้ * แขกดำ..แหวน.. ขนุนเหลืองพิชัย 200.- เหลืองระยอง (ลูกนึงกินได้ทั้งหมู่บ้านใหญ่มาก) หวานดำรง (ใช่ปะ) ส่วนใหญ่มีขายเกือบทุกร้าน ตั้งแต่ 120.+ สวนประภาสไม้ผล บางละมุง ชลบุรี ...พริกไทยซีลอน (ชิมแล้ว เผ็ดเหมือนกัน ถ้าใส่ผัดขี้เมาก็น่าจะเวิร์ค) เป็นไม้พุ่มไม่ใช่ไม้เถาไม้เืลื้อยปลูกกระถางได้...150.- มะละผลสุก ศรีสุภา รคเรศ เหลืองธรรมชาติ 081-8474745 กิ่งพันธุ์ทุเรียนเม็ดในยายปราง 300.- คนขายบอกรสชาติแนวชะนี +ก้านยาว.... อะไรหว่า 40 บาท * มะขามเปรี้ยวฝักโค้ง 50 มะขามเทศยักษ์ 120 H204 พ.อ.อ.กิตติ ชุ่มสกุล อะโวคาโด 250.- * น้องที่ขายเมล็ดพันธุ์พืชพื้นเมือง มีถั่วพูสีม่วงด้วย คุณรุจี ลี้เจริญ สวนนครปฐม 086-7999044 */ H 153 นายเสงี่ยม เรียบเรียง / ทุเรียนนวลทองจันทร์ 500 (ผสมกันหลายอย่าง) กระเทยเนื้อเหลือง หมอนทอง (กิ่งสวย โต..400..ก้านยาว 500) น่าซื้ออ่ะ * ไอ้นี่น่าซื้อ เลื่อยจากเกาหลี ชุดละ 900 กว่าบาทมั้ง หมดงานนี้ซื้อที่บริษัท 1,824 บาท เลื่อยโค้งได้ด้วย ใบเลื่อยคมมาก * ซื้อฮอร์โมนถั่วเหลือง กับอีกอย่าง แถมต้นวอเตอร์เครส หน้าด้านมาก ขออย่างละต้น เขียวกับแดง ไ่ม่รู้ัจะขึ้นให้ละป่าว *

เดินจากป้ายรถเมล์ ซอยลือชา (กะปี๋บอก ใต้ทางด่วนไม่มีป้่ายนะค๊า ปอ.77)

ไม่รู้นี่หว่าว่าเรียกว่าซอยลืมชา เอ๊ย ซอยลือชา... ลงรถเสร็จก็หลังสะพายเป้เสื้อผ้า 1 ใบ..มือขวาลากกระเป๋า 199 บาท ซื้อที่บิ๊กซี ใส่เครื่องมืออุปกรณ์ ไหมถัก..มือซ้าย ถือตะกร้าใส่ของกระจุกกระจิก แต่ใบเบ้อเริ่ม เดินไปลากไปใต้ทางด่วน ทะลุ ถนนดินแดง...เดินลากเข้าซอยบุญชูศรี..ออกศาลเจ้า เดินถึงประตูบ้าน ลากเข้าบ้าน...เฮ้อจบซะที... บันไดขั้นที่ 2 ชั้นดาดฟ้า เขาอ๊อกเสร็จแล้ว..ตอนแรกคิดว่าต้องปีนข้ามขึ้นไป...แล้วก็กระโดด เสี่ยงตายข้ามบันได้โบ๋ลงมาซะแร้ว...

แหม..อัพเดทน่าดูเลยตะ พ่อซุป..(หน่อไม้)...ก็เห็นนี่นา ...ท่าโยนกุญแจก็เท่ KoTaRa เลยว่ะ..เมื่อไหร่จะได้กินข้าวกับแกวะ ไอ้เฒ่า..วันเฟือง เอ๊ยฟันฟางของข้าจะผุหมดปากแล้ว..เดี๋ยวก็ต้องดูดอาหารเหลวกันพอดี ฮ่วย..บักสีเด๋อ

4 มิย.55 .... อาซ่อษา อาษาจะไปส่งที่สถานีขนส่ง กำแพงเพชร...ตอนแรกคิดว่าจะให้หมูไปส่ง แต่เพิ่งไปส่งลูกไปโรงเรียน.. เลยเก็บกระเป๋าไปขึ้นรถบ้านก๊ออ๋า..กับซ่อษา ไปส่ง..เราจะให้สตางค์100ให้เหวินไว้กินหนม...ซ่อบอก ไม่เอา... "งั้นไว้คราวหน้าแล้วกันนะซ่อ"..."อืม..ไว้คราวหน้า" * ถามเล็ก แม่กูเขาส่งเงินตอนต้นเดือนมาเท่าไหร่.. ยายหนู แจ๋ เำิ่พิ่งไปขุดหน่อไม้กลับมา เล็กไปทำบุญวัดบ้านไร่หลักขวัญ...เล็กเดินไปถามแจ๋ที่บ้านแซ่คิ้ว ...บอก "แม่เอ็งเขาส่งมาครั้งละ 2 พัน...เงินหมดแล้วเหรอ...งั้นยืมแม่ (ยายหนู) ให้เป็นค่ารถกลับกรุงเทพ 1 พัน"..."เอาเลขที่บัญชีมาเดี๋ยวโอนคืนให้"...."ไม่้ต้องหรอกเดี๋ยวกูไปเอาแม่เอ็ง..หรือไม่ก็เดี๋ยวเข้ากรุงเทพไปหาแม่เอ็งเอง..." ขอบคุณ * วันหนึ่ง..มึงอย่าฉีดได้มั้ย..ไอ้เด็ตตอลน่ะ เหม็นจะตายห่า .. ห้ามฉีด...หลายวันต่อมา ...มึงจะฉีดก็ฉีดซะให้เสร็จก่อนเที่ยงคืน กูขึ้นนอนหลังเที่ยงคืน... เมื่อคืน 3 มิย.55 ตื่นกลางดึก เดินมีเสียงเอี๊ยดอ๊าด ปลวกแทะกระดานจนผุจะพังทั้งชั้นอยู่แล้ว... คุณแจ๋พูดทันทีที่เราขึ้นไป... "มึงไม่ต้องฉีดนะ.." ..."ฉีดอะไร"... "ก็ไอ้ที่มึงฉีดน่ะ ไม่ต้องฉีด" "ส้นตีน"....."มึงจะมากไปแล้วนะนังปู มึงจะมากไปแล้วนะนังปู...มึงจะไปไหน ก็ไปเลย ไปไหนก็ไปเลย..กลับไปเลย" (กูอุตส่าห์เปลี่ยนมาใช้น้ำเปล่าล้างฝ่าเท้าแล้วนะเนี่ย แล้วก็ไม่ได้ฉีดหลังเที่ยงคืนด้วย) * วันที่ 3 มิย.55 แม่ยายของแดง ลูกแซ่คิ้วมาเยี่ยมบ้านหงี่หยี มีแดง เมีย ลูก..กุ้งกับนีโอ.....เล็กไปตลาดกับซ่อษาไปซื้อกับข้าวมาไหว้พระวันพระใหญ่ทั้งพระจีนพระไทย... *แจ๋รับแขก..ยายหนูพาดูกระชายบอก กระชายชอบร่มไม้ ตะไคร้ไม่ชอบร่มไม้ ตะไคร้ชอบแดด * คนเล็ก (เข้าว่าใจว่าหมายถึงหนุ่ม ลูกชายคนเล็กของแซ่คิ้ว)... ไม่ฉลาด หนุ่มไม่ฉลาด... มีลูกสาว ไม่รู้จักพามาหายาย ยายรักหลานสาวจะตาย... ถ้าพามา จะเอาอะไรยายก็ซื้อให้...ไม่ฉลาด.. แดงก็เหมือนกัน.. ก็เอาอย่างนี้...ตอนนั้นแจ๋ไปเยี่ยมตอนเตี่ยเขาไม่สบาย (หมายถึงพ่อกู)..นั่งฟังไปเรื่้อย ๆ อยู่ชั้นบน...เตี่ยเขาดีใจมากเลยที่แจ๋ไปเยี่ยม น้ำตาไหลร้องไห้..เขาบอกไอ้ป๊อปก็มาเยี่ยม เมียเขาก็มา เมียเขาดีมากเลย... ต้องเอาอย่างนี้ คนเราน่ะ จะเห็นใจกันก็ตอนใกล้ตาย...อย่างกรณีนี้ เตี่ยเกลียดลูกชายคนโตจะตาย แต่พอไม่สบายหนัก ลูกชายคนนี้กลับเป็นคนแบกเขาไปหาหมอ เตี่ยอยากกินอะไรก็ซิ้อให้ (พูดย้ำซ้ำ ๆ อีก) (เอแต่เท่าที่จำได้ แม่ของลูกชายคนโตป๊อป..พูดว่า ไม่ต้องซื้ออะไรให้เค้ากิน เค้ากินไม่ได้แล้ว เปลืองเงิน)...พอตอนเตึ่ยเขาตาย แจ๋ไปสหรัฐเลยไม่ได้ไปงานศพ เตี่ยรักลูกชายคนเล็กจะตาย แต่ไม่ยกอะไรให้เลย ที่ดินทุกอย่างยกให้ลูกชายคนโตทั้งหมดคนเดียว... ลูกชายคนโตก็มีน้ำใจ บอกแบ่งให้ลูกชายคนเล็กบ้าง (ไม่ัยักกะพูดถึงลูกสาวคนเดียว...ที่ตอนพ่อใกล้ตายไม่ได้ไปแบกไม่ได้พาไปหาหมอ..ตอนหมดลมหายใจ ก็ไม่ได้อยู่ให้เขาเห็นหน้า...ก็จะไปทำไมเล่า ก่อนตายก็ไปเฝ้าแล้วตั้งหลายวัน...ถูกโทษใส่ร้ายว่า "ไม่มาดูแล"...ก็ตอนไปขอเศษเงินคราวโน้น..นั่งกอดเอว "วรรณา" ตลอดเวลาบอก ...(ปู) เอ็งไม่ต้องมาอีกแล้วนะ มันสายไปแล้ว.ควักแบงค์ให้ 20 บาท เราบอก ไม่พอ กว่าจะควักให้เปลี่ยนเป็น 200 บาท..เดี๋ยวผู้หญิงไม่ซื่อสัตย์.. เดี๋ยวจะโอนเงินไปให้ใช้..(วันหนึ่งเงินไม่พอเปิดบัญชี โทร.มือถือจนนิ้วหงิก ไม่รู้กี่ร้อยครั้ง...พอโทร.กลับมาว่า "ทำไมเหลวไหลอย่างนี้...ออกไปไม่ได้ ไม่มีคนเฝ้าร้าน" สุดท้าย เราต้องนั่งรถเมล์ 514 กลับไปขอเงินคุณนายวิภา... "มึงเรียกมันว่าแม่สิ เรียกมันว่าแม่สิ ไหว้มันด้วย ไหว้มันเหมือนไหว้แม่เลย" * ไปกินเอ็มเคกัน แจ๋นึกแล้วว่าเดี๋ยวต้องกลับมาทำอะไรกินกันอีก สุกี้น่ะกินไม่อิ่มท้องหรอกแดง (พูดซ้ำ...รู้ดี) (คนกินสุกี้เขากินเพื่อพบปะสังสรรค์ เสวนา..ไม่ได้ยัดห่าเอาอิ่มท้องแบบต้องไปใช้แรงงาน..) * เล่าให้คนในบ้านฟัง แดงพาลูก 2 คนไปกินอาหารญี่ปุ่น แซ่คิ้วแม้บ่้นใหญ่เลยว่าใช้เงินเปลือง สุรุ่ยสุร่าย...แต่พอซื้อของให้นีโอเป็นพันบาท ไม่เห็นแซ่คิ้วแม้บ่นสักคำ" * มานี่ทีไร นีโอก็ไม่เอาใคร ไม่เล่นกับบูมจะเล่นกับหยีคนเดียว (ก็เล่นกับเด็ก 7 ขวบครึ่ง เ่ล่นเหมือนไม่ใช้สมองเล่น ...ไม่ได้เล่นแสอนให้เด็กคิด..ชอบทำเสียงเล็กเสียงแหลม.. ทำเป็นตามใจเด็ก" (เหมือนคนแก่ที่ปัญญาอ่อนมากกว่า) * นี่จะเล่าให้ฟัง...แดง..สมัยก่อนนนะ หงี่คิ้ว (ต้องเรียกหงี่คิ้วกุ๊งมั้ง) นอนเฝ้าคนงานในไร่น่ากลัวมากเลย คนงานกลัว ก็ทำงานขยันกัน..แซ่คิ้วบ่น เหนื่อย ๆ ๆๆ ...มันต้องอย่างนี้นะแดง...แค่แซ่คิ้ว อยู่ในรถ เปิดเสียงเพลงดังๆ คนงานก็กลัวกันแล้ว..เปิดวิทยุเสียงดังก็พอแล้ว (เน้นเสียงดัง ต้องอย่างนี้จริง ๆ แค่นี้ก็พอได้ผล) ...(พูดซ้ำอีกสักรอบ) * เล่าให้คนในบ้านฟัง..อาหยีเล็ก (พี่สาวของแซ่คิ้วแม้) บ้ารึเปล่า...ก่อนออกไปนะ แซ่คิ้วแม้เขาก็ถาม จะกินอะไรมั้ย จะทำให้กินก่อน...หยีเล็กดันปากเสีย...(ทำเสียงเหมือนเชียว ตวาดห้วนๆ)..."ไม่ต้องกินก็ได้ ไม่ต้องกินก็ได้" ..."ดูซิ แทนที่จะปากดี บอกแซ่คิ้วแม้ดีดีว่า เออ..ไปข้างนอก ซื้อราดหน้ากลับมาฝากสักถุงก็พอ แค่นี้แซ่คิ้วแม้เขาก็ซื้อให้แล้ว" หยีเล็กปากไม่ดีเอง..ถ้าปากดีสักหน่อยเขาก็ซื้อมาให้กินแล้ว... "มึงไม่ได้ยินรึไงว่ามันตวาด ไม่ต้องกินก็ได้"...แจ๋พูด "กูไม่ได้ทันฟัง เลยพลอยโดนด่าไปด้วย" (คนอย่างนี้น่ะหรือไม่ทันฟัง หูนี่นะคอยแต่จะจับเรื่องจับราวให้ถูกเป็นผิด ให้ผิดเป็นถูกอยู่เสมอ)...แซ่คิ้วกับแซ่คิ้วแม้โกรธใหญ่เลยด่ากันในรถ ด่าหยีเล็กใหญ่เลย..ดูซิกูจะทำกับข้าวให้มันกินก่อนมันกลับตวาดกลับ... แจ๋.."แหมถ้าหยีเล็กปากดีพูดดีดีกับเขาหน่อยเขาก็ซื้อให้กิน..หยีเล็กอยากออกไปด้วย แต่เขาไม่ชวน เลยพาล" ... (ไอ้บ้า..ถ้าจะซื้อมาให้กิน..ก็ต้องถามว่า "เล็กอยากกินอะไรมั้ยเดี๋ยวขากลับจะซื้อมาฝาก...แต่นี่บอกจะทำให้กินก่อน ก็ขี้เหนียวไม่อยากเสียเงินซื้อให้ไง คนป่วยเป็นมะเร็ง สาวแก่ตัวคนเดียว แขนก็บวม..เอาไว้ให้พวกมึงเป็นแบบเขาบ้างคงจะเ้ข้าใจ) * วันที่ไปส่งกัณฑ์ไปที่มหาวิทยาลัยพะเยา... ก๊ออ๋า ซ่อษา เล็ก กัณฑ์ ไปกัน 4 คน...หงี่หยีกับแจ๋อยู่บ้าน...แจ๋เปิดประตูเข้ามา โวยวายใส่แม่ใหญ่... "ดูซิเปิดไฟเต็มบ้าน เปิดทุกดวงเลย แต่ไม่อยู่บ้าน ไอ้เหวินไปไหน สันดาน สันดาน เหี้ยจริง ๆ พอพ่อแม่ไม่อยู่ก็หนีไปเล่นเน็ตที่ตลาด นี่คืนนี้่คงไม่กลับบ้านแน่เลย"...แล้วก็เดินไปดูกลับมาอีกรอบ เข้าบ้าน "ไอ้สันดาน หนีไปเที่ยว..." จัดการโทรศัพท์ไปถามแม่เหวินว่าเหวินเบอร์โทร.อะไร... แจ๋จัดการโทร.เข้าเครื่อง มีคนรับสาย "ไม่ใช่เหวินหรือคะ ใช่เหวินหรือเปล่าคะ ไม่ใช่เหวินหรือคะ งั้นขอโทษค่ะ โทร.ผิด".... หงี่หยีบอก "ไม่ต้องบอกพ่อแม่เขาว่าลูกไม่อยู่บ้าน เดี๋ยวเขาเป็นห่วง" แจ๋เสียงแหลมใส่ทันที่ "รู้แล้ว รู้แล้ว" (หงุดหงิดมาก..หลานไม่อยู่บ้าน) "หันมาบ่นกับหงี่หยี สันดาน สันดาน เหี้ยจริงๆ...เมื่อกี๊ไหงเห็นรถเครื่องซ้อนท้ายคนอีกคน ไปทางนี้...(พูดไปพูดมา หงี่หยีบอกไม่ใช่มั้ง"...แจ๋โทร.กลับไปที่ทีมไปพะเยาอีก คงไม่ติด..หรือไม่ก็โทร.เข้าเครื่องเหวินแต่ปิดเครื่อง บ่นบ้า "มันปิดเครื่องมันเปิดเครื่อง มันปิดเครื่อง".....สุดท้ายสักพัก เดินไปอีกแล้ว..สรุปคือ "เหวินขึ่รถเครื่องไปซื้อขนมที่้ร้านตรงหัวโค้ง" (ตอนแรกเราก็คิดว่าเหวินคงไปซื้อขนม แต่สงสัยนิดนึงว่าร้านยายอ้วน (ร้านตาหมง) ค่ำแล้วคงปิดแล้ว ลืมไปว่า ร้านค้าหัวโค้งเปิดถึงมืดหน่อย)....แจ๋ยังคงบ่นบ้าไม่เิลิก "ไอ้ห่า ไอ้เหวินไปซื้อขนมก็ไม่บอก ทำไมไม่บอก ไปซื้อขนมก็ไม่บอก" (ประสาทแดก มันโหล่จะตาย...ขึ้นรถเมล์ในกรุงเทพก็ไม่เป็น..ข้ามถนนก็ไม่เป็น.. ขี้กลัวขี้ขลาดจะตาย.. ไม่รู้จักนิสัยหลานตัวเอง ไม่รู้จักนิสัยตัวเอง..ที่ จะ 60 แล้ว..ทำตัวเป็นผู้รู้ว่า...กูนี่แหละ กูรู กูรู้ (ไปซะทุกเรื่อง).... * เล็กเอางี้สิ ให้ไอกัณฑ์ขอเอาเกรดไปเทียบขอกลับไปเข้า มหาวิทยาลัยที่มันสอบเข้าได้ครั้งแรก (เล็กบอกได้สาธารณสุขมั้ง) คุณอัญญาลูกคุณเปิ็ดสอบหมอได้ไม่เอาอันแรก สละสิทธิ์ ตอนหลัง เขาเอาเกรดไปเทียบขอกลับไปเอาทีเ่ดิม..คุณเป็ดน่ะรู้เรื่องดี คุณอัญญาเขาก็ทำอย่างนี้..เล็กบอก "ไอ้กัณฑ์มันไม่ได้ไปรายงานตัว ไม่ได้ไปสละสิทธิ์" (หรืออะไรสักอย่าง) แจ๋ "โทร.ถามไอ้กัณฑ์ให้มันลองดูซิ เผื่อจะได้" * "นังตี่ มึงจะยู้รถเครื่อง ยู้่ออกทำไม ให้บ้านมันเลอะ มึงจะยู้รถเครื่อง ยู้เข้ายู้ออกทำไมให้บ้านมันเลอะ ..เดี๋ยวไถ่กู๊จะถูกบ้าน.." สักครู่มีสายเข้ามือถือ..."อ๋อแต่งตัวเสร็จแล้วใช่มั้ย งั้นเดี๋ยวไปรับ" ขี่รถเครื่องของเล็กบรื๊ออกไป (ไหนบอกจะถูกบ้าน) ที่แ้ท้ไปรับหยีเล็กไปอนามัยปากซอย ไปเช็คเบาหวานฟรี (จนกลับมาทั้งวันก็ไม่เห็นจะได้กวาดได้ถูกเลย) * กลับมาเ่ล่าลั่นบ้าน (เราอยู่ข้างบน เพราะแค่เตียงผ้าใบพับ แต๊ก ๆ ๆ ๆ ๆ) ก็กางเต็มจะครึ่งพื้นที่ชั้นล่างแล้ว.. หยีเล็กบ้ารึเปล่า...ไม่รอหมอใหญ่ เกือบ 9 โมง...ตอนแรกให้กูกลับมาก่อน ขี่รถเครื่องถึงบ้าน..ก็โทร.ให้กูไปรับ โวยวายบอก "ไม่รงไม่รอแล้วหมอใหญ่..ไปตรวจที่ตลาด 150 ตรวจที่นี่แค่ 130 เอง...หยีเล็กบอก ห่วงบ้าน ห่วงหมา หมายังไม่ได้กินข้าว...พอกูขี่รถไปรับส่งเข้าบ้าน หยีเล็กตรงไปกินข้่าวทันที ไม่เห็นหมงหมาอะไรเลย...เออ..จะบอกกูว่าหิวข้่าวก็บอกมากูจะได้รับกลับ ทำเป็นพูดอ้างห่วงหมาห่วงแมว" ...เลยว่าให้ พอหยีเล็กขึ้นรถเครื่องก็ว่าทันทีเลย "นี่หยีเล็ก ไหวนะ..ขนาดไปหาหมอที่รามา..ไปหาตั้งแต่ ตี 4 ตี 5 ยังต้องรอหมอเลย..นี่แค่นี้เอง..ทำไมหยีเล็กไม่รอหมอใหญ่" * แจ๋บ่นบ้า...."นังตี่ก็ใส่น้ำยาปรับผ้านุ่มซะเหม็นหึ่งเลย กูจะเป็นลม" (แพ้กลิ่้นหอมอย่างแรง คนใส่น้ำหอมได้กลิ่นไม่ได้..กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มได้กลิ่นไม่ได้" ...วันหนึ่งไม่รู้พูดกับใคร ..."ทิมมี่นะ บ้านทิมมีืีเลี้ยงแมว ขี้เยี่ยมเหม็นจะอ้วกแตกตาย...(พูดซ้ำ) บ้านทิมมี่เลี้ยงแมวเยี่ยวขี้เหม็นกูจะอ้วกแตก" * ไปกรุงเทพไปหาหมอ ไม่มีญาติให้พักด้วยแล้ว...พอไปกรุงเทพไปหาหมอ พักบ้านเขาก็คงไปใช้เขา จนเขาไม่ต้อนรับแ้ล้ว... * เล็กบอก "อย่างหยีเล็กน่ะ..เขาไม่ได้เตรียมตัวอยู่เป็นสาวแก่...เขาไม่เตรียมเงินเตรียมทองไว้รักษาตัว ไว้กินอยู่อย่างสบายตอนแก่..พวกเราเห็นอย่างนี้ก็ต้องรู้จักเตรียมตัว ก็น่ะเตรียมตัวเป็นอย่างดี...ไว้ตอนแก่อยู่คนเดียวไม่เป็นภาระคนอื่น" (..อืม..พุดอย่างนี้ค่อยน่าฟัง น่าคิด...เห็นด้วย) * แจ๋...หยีเล็กนะ บ่นดังลั่นบ้าน เขาจะล้างแท๊งค์น้ำก็ไม่บอก ไม่โทร.เรียกกู ก็รู้อยู่แล้วว่าโทร.เรียกก็ไปทำให้...ทำคนเดียวแล้วก็มาบ่น * เดินจากบ้านแซ่คิ้วมา เดินตรงไปที่โต๊ะกลม บ้านก๊อสุ่ง กับซ่อดำ พูดดังลั่น (ตะโกน) แซ่คิ้วแม้นะ บ้านเขาก็ไม่เปิดพัดลม ขนาดลูกเค้ามายังไม่เปิดพัดลมเลย มีพัดคนละอัน ถือแล้วก็พัดเอา..แต่กลางคืนนอนห้องแอร์... น้ำนะ ซักผ้าเสร็จก็ขึ้นจากเครื่อง แล้วก็ซักมือ เอาน้ำจากซักผ้าไปรดน้ำต้นไม้ ไม่ให้เสียน้ำแม้แต่หยดเดียว...ขี้เหนี่ยว.. ไอ้เราเลยไม่กล้าเปิดพัดลม ไม่กล้าเปิดน้ำใช้เลย...(เล่าซ้ำ ทำนองเดิม...ดังลั่น)...เห็นเขาใช้กันประหยัดกันขนาดนี้ ถ้าพวกเขามาเห็นบ้านนี้ใช้น้ำใช้ไฟ เปิดทิ้งเปิดขว้่างอย่างนี้เขาคงไม่ให้ยืมเงินหรอก เวลาไม่มีเงินไปยืมเงินเขา เขาใช้ประหยัดอย่างนั้น บ้านนี้เปิดน้ำเปิดไฟเปิดทิ้งเปิดขว้าง (กูนั่งฟังมันเกี่ยวกันมั้ยเนี่ยกับเรื่องยืมเงินมาทำอ้อยเป็นแสนสองแสนน่ะ พอได้เงินอ้อยแล้วก็เอาไปคืน) * เล็กบอก... เวลาเขารู้ว่าบ้านนี้จะไปไหนที เขาก็ให้เงินใช้เฉย ๆ โดยที่ไม่ต้องยืม...เขาก็มีน้ำใจมาก เพราะัฉะนั้น เวลาเขาให้ช่วยอะไร ขอแรงอะไร ก็ต้องสำนึกบุญคุญ ช่วยเขาอย่างเต็มที่......(อืม..เข้าใจละ..คนรวยน่ะเขาก็มีวิธีประหยัดคนละแบบ อย่้างบ้านนี้เขาก็ประหยัดประหยัดไฟ) * จะว่าไปแล้ว ..ถ้าสมมติว่า บ้านแซ่คิ้วแม้ เขาใส่น้ำยาปรับผ้านุ่มเขาฉีดน้ำหอม ยิ่นหมอยจะกล้าบ่นพวกเขามั้ย...แต่ขอโทษ ผ้าถูบ้าน ถูกบ้านเสร็จแล้ว ...แช่ในถุงน้ำจนน้ำเน่าเหม็น ผ้าบางๆ ขี้นราดำเป็นปื้น ถูบ้านเสร็จแล้ว ก็ตั้งถังข้างถังน้ำอาบ..แทนที่ขยับเข้าข้างฝา ถ้ายังไม่เสร็จ..ไม่รู้เจ้านายบ้านไหนสอน...สะอาดจริง ๆ บางทีก็เอาขึ้นจากน้ำ(เน่า) แล้วก็กระดกเอาด้ามลง ผ้างี้เหม็นเน่า จนแทบอ้วก..(แต่กูก็อยากดม ว่าเหม็นเ่น่าอะไร) สงสัยไม่มีใครสอนว่าไม้ถูบ้านก็ควรต้องตากแดดให้แห้ง หรือไม่ก็ถ้าฝนตกก็ต้องตากในที่ร่มให้แห้ง..โครตดัดจริตเลย (จมูกผู้ดี เหม็นไปหมดทุกอย่าง)..อ๋อ ยกเว้น..."ถ้ากลิ่นกอฮอ พอทนได้" (ไม่จริงมั้ง) *

ตาเฒ่า...เดี๋ยว 6 โมง รอเด็กนักเรียนมารับ (เขาไปรับน้องม.4) ไม่เจอกันยาวเลยนะตาเฒ่าพันปี...อย่าตากฝน อย่าตากแดด...ดำ...หล่อก็ไม่หล่อ รวยก็ไม่รวย...ฮ่วย เซ็งระเบิด

เอาทิชชูฉีด Dettol แล้วดม แต่มันกัดผิวหนังใต้จมูก แสบมากเลย

มาอีกละ มุขใหม่ ยังไงเนี่ย....ไง...ตาเฒ่าพันปี...เปิด net link ไม่ได้ใช่มะ สมน้ำหนา เอ๊ย สมน้ำหน้า อยากแก่เที่ยวดีนัก...ชึ